هميان الزاد إلى دار المعاد / اطفيش · Al-Anbiyaa · آیه 53

هميان الزاد إلى دار المعاد / اطفيش

(ت 1332 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
53 / 112
زبان کتاب
عربی
قَالُواْ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا لَهَا عَٰبِدِينَ
گفتند: «ما پدران خود را ديديم كه آنها را عبادت مى‏كنند.»
قَالُو وَجَدْنَا آبَاءَنَا لَهَا عَابِدِینْ
{ قَالُوا وَجَدْنَا آبَاءَنَا لَهَا عَابِدُونَ } حال من آباء، على أن الوجود وجود لقاء، أو مفعول ثان، على أنه وجود علمٍ، أى علمنا أو شاهدنا آباءنا يعبدونها، واقتدينا بهم. واللقاء على حاله يستلزم العلم بها، وذلك جواب عما تضمنه السؤال فإن قوله{ ما هذه التماثيل } بمنزلة ما اقتضى عبادتها؟ أو ما حملكم على عبادتها؟ أجابوا بأنه التقليد. وما أقبح التقليد! وما أعظم كيد الشيطان به، حين استدرجهم إلى أن قلدوا آباءهم فى عبادة الأصنام، وعفروا لها جباههم، معتقدين أنهم على شئ، ومجادلين لأهل الحق عن الباطل وكفى أهل التقليد سُبَّة أن عبدة الأصنام منهم والتقليد - إن جاز - فإنما يجوز لمن علم فى الجملة أنه على الحق.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Abu Huraira reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: Don't nurse grudge and don't bid him out for raising the price and don't nurse aversion or enmity and don't enter into a transaction when the others have entered into that transaction and be as fellow-brothers and servants of Allah. A Muslim is the brother of a Muslim. He neither oppresses him nor humiliates him nor looks down upon him. The piety is here, (and while saying so) he pointed towards his chest thrice. It is a serious evil for a Muslim that he should look down upon his brother Muslim. All things of a Muslim are inviolable for his brother in faith: his blood, his wealth and his honour.

دعاهای امروز

"رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرٗا وَتَوَفَّنَا مُسۡلِمِينَ⁠ ". [الْأَعْرَافُ - 126].

«پروردگارا، بر ما صبر فرو ریز و ما را مسلمان بمیران.» [سوره اعراف، ۱۲۶].

اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ وَرَبَّ الْأَرْضِ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ، فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى وَمُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْفُرْقَانِ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْءٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الْأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ، اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَأَغْنِنَا مِنَ الْفَقْرِ.
خداوندا، پروردگار آسمان‌ها و پروردگار زمین و پروردگار عرش بزرگ، پروردگار ما و پروردگار همه چیز، شکافندهٔ دانه و هسته و نازل‌کنندهٔ تورات و انجیل و فرقان! از شر هر چیزی که مهارش در دست توست به تو پناه می‌برم. خداوندا، تو اولی و پیش از تو چیزی نیست؛ تو آخری و پس از تو چیزی نیست؛ تو ظاهری و بالای تو چیزی نیست؛ تو باطنی و ورای تو چیزی نیست. بدهی ما را ادا کن و ما را از فقر بی‌نیاز گردان.

اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

خدایا! پروردگارا! به من توفیق ده تا نعمتی را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشته‌ای سپاس گویم و کار شایسته‌ای کنم که آن را می‌پسندی و به رحمتت مرا در میان بندگان شایسته‌ات درآور.

خدایا! از تو گذشت و عافیت و سلامت در دنیا و آخرت می‌خواهم.

خدایا! از تو هدایت، پرهیزگاری، پاکدامنی و بی‌نیازی می‌خواهم.

خدایا! از تو دانش سودمند و روزی پاک و عمل پذیرفته می‌خواهم.

خدایا! مرا بیامرز و هدایتم کن و روزی و عافیت ده. از تنگی جایگاه روز قیامت به خدا پناه می‌برم.