تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · آیه 49

تيسير التفسير/ اطفيش

(ت 1332 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
49 / 112
زبان کتاب
عربی
ٱلَّذِينَ يَخۡشَوۡنَ رَبَّهُم بِٱلۡغَيۡبِ وَهُم مِّنَ ٱلسَّاعَةِ مُشۡفِقُونَ
همانان كه از پروردگارشان در نهان مى‏ترسند، و از قيامت بيم دارند!
اَلَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِلْغَیْبِ وَهُمْ مِنَ سَّاعَتِ مُشْفِقُونْ
{ الذين يخْشَوْن ربَّهم } أى عذاب ربهم، نعت للمتقين، وهو أولى أو بدله، أو بيان وأما دعوى أنه منصوب أو مرفوع على المدح فلا دليل عليه { بالغَيْب } حال من رب، أى يخشونه غير محسوس لهم، وذلك مدح لهم إذ آمنوا للدلائل بما لم يروا، وذم للكفرة إذ لا يتأثرون بالإنذار مالم يشاهدوا ما انذروا به، أو حال من الواو أى لا يدرى الناس بخشيتهم، ويقرب منه ما قيل يخشونه فى قلوبهم { وهُم منَ السَّاعة مشْفقُون } خائفون مع استعداد واعتناء، وخص الخوف من الساعة بعد لتعميم للخشية، لأن الساعة أعظم مخوف، ولذا وللفاصلة قدمها على مشفقون وفى ذلك مضادة لصفة المستعجلين.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Abu Huraira reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying that Allah, the Most Blessed and High, said: O son of Adam, spend. I will spend on you. The right hand of Allah is full and overflowing and in nothing would diminish it, by overspending day and night.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 993 a In-book reference : Book 12, Hadith 45 USC-MSA web (English) reference : Book 5, Hadith 2178 (deprecated numbering scheme)

خواندن حدیث و منبع
Narrated Anas: Some men of the Ansar asked for the permission of Allah's Messenger (ﷺ) and said, "Allow us to give up the ransom from our nephew Al-`Abbas. The Prophet (ﷺ) said (to them), "Do not leave (even) a Dirham (of his ransom).

دعاهای امروز
اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ وَرَبَّ الْأَرْضِ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ، فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى وَمُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْفُرْقَانِ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْءٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الْأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ، اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَأَغْنِنَا مِنَ الْفَقْرِ.
خداوندا، پروردگار آسمان‌ها و پروردگار زمین و پروردگار عرش بزرگ، پروردگار ما و پروردگار همه چیز، شکافندهٔ دانه و هسته و نازل‌کنندهٔ تورات و انجیل و فرقان! از شر هر چیزی که مهارش در دست توست به تو پناه می‌برم. خداوندا، تو اولی و پیش از تو چیزی نیست؛ تو آخری و پس از تو چیزی نیست؛ تو ظاهری و بالای تو چیزی نیست؛ تو باطنی و ورای تو چیزی نیست. بدهی ما را ادا کن و ما را از فقر بی‌نیاز گردان.

"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ⁠". [هُودٍ - 56].

"من بر خدا، پروردگار خودم و پروردگار شما توکل کردم؛ هیچ جنبنده‌ای نیست مگر آنکه او اختیارش را در دست دارد. به‌راستی پروردگار من بر راه راست است.". [هود - ۵۶].

"لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ⁠ ". [الْأَنْبِيَاءُ - 87].

«جز تو معبودِ شایسته پرستشی نیست؛ تو پاک و منزهی. به‌راستی من از ستمکاران بودم.» [سوره انبیا، ۸۷].