الوجيز/ الواحدي · Az-Zumar · آیه 49

الوجيز/ الواحدي

(ت 468 هـ)

سوره
Az-Zumar
آیه
49 / 75
زبان کتاب
عربی
فَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلۡنَٰهُ نِعۡمَةٗ مِّنَّا قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمِۭۚ بَلۡ هِيَ فِتۡنَةٞ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
هنگامى كه انسان را زيانى رسد، ما را (براى حل مشكلش) مى‏خواند; سپس هنگامى كه از جانب خود به او نعمتى دهيم، مى‏گويد: «اين نعمت را بخاطر كاردانى خودم به من داده‏اند»; ولى اين وسيله آزمايش (آنها) است، اما بيشترشان نمى‏دانند.
فَاِذَا مَسَّ لْءِنْسَانَ دُرُّنْ دَعَانَا ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَتَنْ مِنَّا قَالَ اِنَّمَا اُوتِیتُهُو عَلَا عِلْمِنْ بَلْ هِیَ فِتْنَتُ وَلَاکِنَّ اَکْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونْ
{ إنما أوتيته على علمٍ } أُعطيته على شرفٍ وفضلٍ، وكنت علمتُ أنِّي سأُعطى هذا باستحقاقي { بل هي فتنة } أَيْ: تلك العطيَّة فتنةٌ من الله تعالى يبتلي به العبد ليشكر أو يكفر.
{ قد قالها الذين من قبلهم } يعني: قارون حين قال:{ إنَّما أُوتيته على علمٍ عندي }
بازگشت به بالا