الوجيز/ الواحدي · Az-Zumar · Ayet 49

الوجيز/ الواحدي

(ت 468 هـ)

Sure
Az-Zumar
Ayet
49 / 75
Kitap dili
Arapça
فَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلۡنَٰهُ نِعۡمَةٗ مِّنَّا قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمِۭۚ بَلۡ هِيَ فِتۡنَةٞ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
İnsana bir zarar dokunduğu zaman bize yalvarır. Sonra, kendisine tarafımızdan bir nimet verdiğimiz vakit, "Bu bana ancak bilgimden dolayı verilmiştir" der. Hayır o, bir imtihandır, fakat çokları bilmezler.
Fe'izâ messe el'insâne durrun da’ânâ sümme 'izâ havvelnâhü ni’meten minnâ kâle 'innemâ 'ûtîtühü ’alâ ’ilmin bel hiye fitnetün velâkinne 'ekserahüm lâ ya’lemûne
{ إنما أوتيته على علمٍ } أُعطيته على شرفٍ وفضلٍ، وكنت علمتُ أنِّي سأُعطى هذا باستحقاقي { بل هي فتنة } أَيْ: تلك العطيَّة فتنةٌ من الله تعالى يبتلي به العبد ليشكر أو يكفر.
{ قد قالها الذين من قبلهم } يعني: قارون حين قال:{ إنَّما أُوتيته على علمٍ عندي }
Yukarı dön