تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي · Al-Anbiyaa · آیه 32
تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي
(ت 104 هـ)
وَجَعَلۡنَا ٱلسَّمَآءَ سَقۡفٗا مَّحۡفُوظٗاۖ وَهُمۡ عَنۡ ءَايَٰتِهَا مُعۡرِضُونَ
(ت 104 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروز"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ ". [إِبْرَاهِيمُ - 41].
«پروردگارا، روزی که حساب برپا می‌شود، مرا و پدر و مادرم و مؤمنان را بیامرز.» [سوره ابراهیم، ۴۱].
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
خدایا! پروردگارا! به من توفیق ده تا نعمتی را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشته‌ای سپاس گویم و کار شایسته‌ای کنم که آن را می‌پسندی و به رحمتت مرا در میان بندگان شایسته‌ات درآور.
خدایا! از تو گذشت و عافیت و سلامت در دنیا و آخرت می‌خواهم.
خدایا! از تو هدایت، پرهیزگاری، پاکدامنی و بی‌نیازی می‌خواهم.
خدایا! از تو دانش سودمند و روزی پاک و عمل پذیرفته می‌خواهم.
خدایا! مرا بیامرز و هدایتم کن و روزی و عافیت ده. از تنگی جایگاه روز قیامت به خدا پناه می‌برم.
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android iPhone iPad
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد في قوله: { وَهُمْ عَنْ آيَاتِهَا مُعْرِضُونَ } [الآية: 32]. قال: آياتها، الشمس والقمر والنجوم وهي آيات السماءِ.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: ثنا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد في قوله: { فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ } [الآية: 33]. يقول: يجرون كهيئة حديدة الرحى.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { خُلِقَ ٱلإنْسَانُ مِنْ عَجَلٍ } [الآية: 37]. قال: خلق آدم، عليه السلام، حين خلق، بعد كل شيء، في آخر النهار من يوم خلق الخلق. فلما أَحيى الروح عينيه ولسانه ورأْسه، ولم يبلغ أَسفله، قال: يا رب استعجل بخلقي قبل غروب الشمس.