تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي · Al-Anbiyaa · آیت 32

تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي

(ت 104 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
32 / 112
د کتاب ژبه
عربي
وَجَعَلۡنَا ٱلسَّمَآءَ سَقۡفٗا مَّحۡفُوظٗاۖ وَهُمۡ عَنۡ ءَايَٰتِهَا مُعۡرِضُونَ
And We have made the heavens as a canopy well guarded: yet do they turn away from the Signs which these things (point to)!
وَجَعَلْنَ سَّمَاءَ سَقْفَنْ مَهْفُوزَنْ وَهُمْ عَنْ آیَاتِهَا مُعْرِدُونْ
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { وَجَعَلْنَا ٱلسَّمَآءَ سَقْفاً مَّحْفُوظاً } [الآية: 32] يعني: مرفوعاً.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد في قوله: { وَهُمْ عَنْ آيَاتِهَا مُعْرِضُونَ } [الآية: 32]. قال: آياتها، الشمس والقمر والنجوم وهي آيات السماءِ.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: ثنا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد في قوله: { فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ } [الآية: 33]. يقول: يجرون كهيئة حديدة الرحى.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { خُلِقَ ٱلإنْسَانُ مِنْ عَجَلٍ } [الآية: 37]. قال: خلق آدم، عليه السلام، حين خلق، بعد كل شيء، في آخر النهار من يوم خلق الخلق. فلما أَحيى الروح عينيه ولسانه ورأْسه، ولم يبلغ أَسفله، قال: يا رب استعجل بخلقي قبل غروب الشمس.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Ibn 'Umar reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: When the rim of the sun starts appearing defer prayer till it completely appears, and when the rim of the sun disappears defer prayer till it completely disappears.
Narrated Abu Huraira: The Prophet (ﷺ) said, "When an adulterer commits illegal sexual intercourse, then he is not a believer at the time, he is doing it, and when a drinker of an alcoholic liquor drinks it, then he is not a believer at the time of drinking it, and when a thief steals, then he is not a believer at the time of stealing, and when a robber robs, and the people look at him, then he is not a believer at the time of doing robbery.

د نن ورځې دعاګانې

"رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ حَسَنَةٗ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ⁠ ". [الْبَقَرَةُ - 201].

اې زموږ ربه، موږ ته په دنيا کې نېکي راکړه، په آخرت کې نېکي راکړه او د اور له عذابه مو وساته. [البقره - ۲۰۱].

اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.

اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.

اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.

اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.

اې الله، حق موږ ته حق وښيه او د پيروۍ توفيق يې راکړه، او باطل موږ ته باطل وښيه او د ځان ساتلو توفيق يې راکړه.

اې الله، زما نفس ته يې تقوا ورکړه او پاک يې کړه؛ ته تر ټولو غوره پاکوونکی يې، ته د هغه سرپرست او مولی يې.

اې الله، اې زموږ ربه، زموږ رڼا راته پوره کړه او موږ وبښه؛ بېشکه ته پر هر څه قادر يې.

اې الله، ايمان راباندې محبوب کړه او زموږ په زړونو کې يې ښکلی کړه؛ کفر، فسق او نافرماني راباندې بد وګڼه او موږ له سمه لار موندونکو څخه کړه.

اې الله، اې د زړونو اړوونکي، زموږ زړونه خپل اطاعت ته واړوه.

اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي فِي قَلْبِي نُورًا، وَفِي لِسَانِي نُورًا، وَفِي سَمْعِي نُورًا، وَفِي بَصَرِي نُورًا، وَمِنْ فَوْقِي نُورًا، وَمِنْ تَحْتِي نُورًا، وَعَنْ يَمِينِي نُورًا، وَعَنْ شِمَالِي نُورًا، وَمِنْ بَيْنِ يَدَيَّ نُورًا، وَمِنْ خَلْفِي نُورًا، وَاجْعَلْ فِي نَفْسِي نُورًا، وَأَعْظِمْ لِي نُورًا.
اې الله، زما په زړه کې رڼا، په ژبه کې رڼا، په اورېدلو کې رڼا، په ليد کې رڼا، له پاسه مې رڼا، له لاندې مې رڼا، ښي لوري ته مې رڼا، چپ لوري ته مې رڼا، مخ ته مې رڼا او شا ته مې رڼا واچوه. زما په نفس کې رڼا واچوه او زما لپاره رڼا لويه کړه.