۞وَإِن كُنتُمۡ عَلَىٰ سَفَرٖ وَلَمۡ تَجِدُواْ كَاتِبٗا فَرِهَٰنٞ مَّقۡبُوضَةٞۖ فَإِنۡ أَمِنَ بَعۡضُكُم بَعۡضٗا فَلۡيُؤَدِّ ٱلَّذِي ٱؤۡتُمِنَ أَمَٰنَتَهُۥ وَلۡيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥۗ وَلَا تَكۡتُمُواْ ٱلشَّهَٰدَةَۚ وَمَن يَكۡتُمۡهَا فَإِنَّهُۥٓ ءَاثِمٞ قَلۡبُهُۥۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ عَلِيمٞ ٢٨٣
و اگر در سفر بوديد، و نويسندهاى نيافتيد، گروگان بگيريد! (گروگانى كه در اختيار طلبكار قرار گيرد.) و اگر به يكديگر اطمينان (كامل) داشته باشيد، (گروگان لازم نيست، و) بايد كسى كه امين شمرده شده (و بدون گروگان، چيزى از ديگرى گرفته)، امانت (و بدهى خود را بموقع) بپردازد; و از خدايى كه پروردگار اوست. بپرهيزد! و شهادت را كتمان نكنيد! و هر كس آن را كتمان كند، قلبش گناهكار است. و خداوند، به آنچه انجام مىدهيد، داناست.
وَاِنْ کُنْتُمْ عَلَا سَفَرِ وَلَمْ تَجِدُو کَاتِبَنْ فَرِهَانُنْ مَقْبُودَتُنْ فَاِنْ اَمِنَ بَعْدُکُمْ بَعْدَنْ فَلْیُءَدِّ لَّذِ ءْتُمِنَ اَمَانَتَهُو وَلْیَتَّقِ لَّاهَ رَبَّهُو وَلَا تَکْتُمُ شَّهَادَتَ وَمَ یَکْتُمْهَا فَاِنَّهُو آثِمُنْ قَلْبُهُو وَلَّاهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِیمْ
134: 15- سفين عن ليث عن مجاهد في قوله { وَأَشْهِدُوۤاْ إِذَا تَبَايَعْتُمْ } قال، كان بن عمر إذا باع بنقد، أشهد ولم يكتب. [الآية 282].
135: 17- سفين عن ليث قال، قال مجاهد، إذا بعت بنسيئة، فأشهد واكتب. [الآية 282].
136: 19- سفين عن اسمعيل بن أبي خالد عن الشعبي في قوله جل وعز { وَأَشْهِدُوۤاْ إِذَا تَبَايَعْتُمْ } قال، إن شاء أشهد، وإن شاء لم يشهد. قال، وقرأ { فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُم بَعْضاً } [الآية 283].