تفسير عبد الرزاق الصنعاني مصور /همام الصنعاني · Al-Anbiyaa · آیه 37

تفسير عبد الرزاق الصنعاني مصور /همام الصنعاني

(ت 211 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
37 / 112
زبان کتاب
عربی
خُلِقَ ٱلۡإِنسَٰنُ مِنۡ عَجَلٖۚ سَأُوْرِيكُمۡ ءَايَٰتِي فَلَا تَسۡتَعۡجِلُونِ
(آرى،) انسان از عجله آفريده شده; ولى عجله نكنيد; بزودى آياتم را به شما نشان خواهم داد!
خُلِقَ لْءِنْسَانُ مِنْ عَجَلِنْ سَءُرِیکُمْ آیَاتِی فَلَا تَسْتَعْجِلُونْ
1862- حدّثنا عبد الرزاق، قال: أنبأنا معمر، عن قتادة في قوله تعالى: { خُلِقَ ٱلإنْسَانُ مِنْ عَجَلٍ }: [الآية: 37]، قال: خلق عَجُولاً.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Ibn Mas'ud reported that there gathered near the House three persons amongst whom two were Quraishi and one was a Thaqafi or two were Thaqafis and one was a Quraishi. They lacked understanding but wore more flesh. One of them said: Do you think that Allah hears as we speak? The other one said: He does hear when we speak loudly and He does not hear when we speak in undertones, and still the other one said: If He listens when we speak loudly, He also listens when we speak in undertones. It was on this occasion that this verse was revealed:" You did not conceal yourselves lest your ears, your eyes and your skins would stand witness against you" (xli. 22).

دعاهای امروز
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي كُلَّهُ، دِقَّهُ، وَجِلَّهُ، وَأَوَّلَهُ، وَآخِرَهُ، وَعَلَانِيَتَهُ، وَسِرَّهُ.
خدایا! همه گناهانم را بیامرز؛ کوچک و بزرگ، نخست و آخر و آشکار و پنهان آنها را.

"رَّبِّ أَدۡخِلۡنِي مُدۡخَلَ صِدۡقٖ وَأَخۡرِجۡنِي مُخۡرَجَ صِدۡقٖ وَٱجۡعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلۡطَٰنٗا نَّصِيرٗا⁠ ". [الْإِسْرَاءُ - 80].

«پروردگارا! مرا به ورودی راستین وارد کن و به خروجی راستین بیرون آور و از نزد خود برایم نیرویی یاری‌رسان قرار ده.» [اسراء ۸۰].

"إِنَّمَآ أَشۡكُواْ بَثِّي وَحُزۡنِيٓ إِلَى ٱللَّهِ". [يُوسُفَ - 86].

"من شکوه پریشانی و اندوهم را تنها به خدا می‌برم.". [یوسف - ۸۶].