تفسير عبد الرزاق الصنعاني مصور /همام الصنعاني · Al-Anbiyaa · آیت 37

تفسير عبد الرزاق الصنعاني مصور /همام الصنعاني

(ت 211 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
37 / 112
د کتاب ژبه
عربي
خُلِقَ ٱلۡإِنسَٰنُ مِنۡ عَجَلٖۚ سَأُوْرِيكُمۡ ءَايَٰتِي فَلَا تَسۡتَعۡجِلُونِ
Man is a creature of haste: soon (enough) will I show you My Signs; then ye will not ask Me to hasten them!
خُلِقَ لْءِنْسَانُ مِنْ عَجَلِنْ سَءُرِيکُمْ آیَاتِي فَلَا تَسْتَعْجِلُونْ
1862- حدّثنا عبد الرزاق، قال: أنبأنا معمر، عن قتادة في قوله تعالى: { خُلِقَ ٱلإنْسَانُ مِنْ عَجَلٍ }: [الآية: 37]، قال: خلق عَجُولاً.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Abu Huraira reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: All the people of my Ummah would get pardon for their sins except those who publicise them. And (it means) that a servant should do a deed during the night and tell the people in the morning that he has done so and so, whereas Allah has concealed it. And he does a deed during the day and when it is night he tells the people, whereas Allah has concealed it. Zuhair has used the word hijar for publicising.

د نن ورځې دعاګانې
اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَأَبُوءُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ.
اې الله، ته زما رب يې، له تا پرته بل د عبادت وړ نشته. تا پيدا کړی يم او زه ستا بنده يم؛ تر خپل توانه ستا پر عهد او وعده ولاړ يم. له خپلو کړنو له شره ستا پناه غواړم، پر ما ستا نعمت اقراروم او پر خپلې ګناه اقرار کوم، نو ما وبښه؛ بېشکه له تا پرته بل څوک ګناهونه نه بښي.

"فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ أَنتَ وَلِيِّۦ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۖ تَوَفَّنِي مُسۡلِمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ⁠". [يُوسُفَ - 101].

اې د آسمانونو او ځمکې پيداکوونکي، ته په دنيا او آخرت کې زما سرپرست يې؛ ما مسلمان وفات کړه او له نېکانو سره مې يو ځای کړه. [يوسف - ۱۰۱].

اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

ای الله، زما ربه! ماته توفیق راکړه چې ستا د هغه نعمت شکر وباسم چې ما او زما مور او پلار ته دې راکړی، او داسې نېک عمل وکړم چې ته ترې راضي شې؛ او په خپل رحمت مې په خپلو نېکو بندګانو کې شامل کړه.

ای الله! له تا په دنیا او آخرت کې بښنه، عافیت او سلامتي غواړم.

ای الله! له تا هدایت، تقوا، پاک لمني او بې نیازي غواړم.

ای الله! له تا ګټور علم، پاکه روزي او قبول شوی عمل غواړم.

ای الله! ماته بښنه وکړه، هدایت او روزي راکړه او عافیت راکړه. زه د قیامت په ورځ د درېدو د ځای له تنګوالي څخه په الله پناه غواړم.