مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُؤۡتِيَهُ ٱللَّهُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحُكۡمَ وَٱلنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُواْ عِبَادٗا لِّي مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَٰكِن كُونُواْ رَبَّٰنِيِّـۧنَ بِمَا كُنتُمۡ تُعَلِّمُونَ ٱلۡكِتَٰبَ وَبِمَا كُنتُمۡ تَدۡرُسُونَ ٧٩
براى هيچ بشرى سزاوار نيست كه خداوند، كتاب آسمانى و حكم و نبوت به او دهد سپس او به مردم بگويد: «غير از خدا، مرا پرستش كنيد!» بلكه (سزاوار مقام او، اين است كه بگويد:) مردمى الهى باشيد، آنگونه كه كتاب خدا را مىآموختيد و درس مىخوانديد! (و غير از خدا را پرستش نكنيد!)
مَا کَانَ لِبَشَرِنْ اَ یُؤْتِیَهُ لَّاهُ لْکِتَابَ وَلْحُکْمَ وَنُّبُوَّتَ ثُمَّ یَقُولَ لِنَّاسِ کُونُو عِبَادَ لِّی مِنْ دُونِ لَّاهِ وَلَاکِنْ کُونُو رَبَّانِیِّینَ بِمَا کُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ لْکِتَابَ وَبِمَا کُنْتُمْ تَدْرُسُونْ