تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي · Al-Anbiyaa · آیه 17

تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي

(ت المحلي 864 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
17 / 112
زبان کتاب
عربی
لَوۡ أَرَدۡنَآ أَن نَّتَّخِذَ لَهۡوٗا لَّٱتَّخَذۡنَٰهُ مِن لَّدُنَّآ إِن كُنَّا فَٰعِلِينَ
(بفرض محال) اگر مى‏خواستيم سرگرمى انتخاب كنيم، چيزى متناسب خود انتخاب‏مى‏كرديم!
لَوْ اَرَدْنَا اَ نَّتَّخِذَ لَهْوَنْ لَتَّخَذْنَاهُ مِنْ لَدُنَّا اِنْ کُنَّا فَاعِلِینْ
{ لَوْ أَرَدْنَآ أَن نَّتَّخِذَ لَهْواً } ما يلهى به من زوجة أو ولد { لاَّتَّخَذْنَٰهُ مِن لَّدُنَّآ } من عندنا من الحور العين والملائكة { إِن كُنَّا فَٰعِلِينَ } ذلك، لكنا لم نفعله فلم نُرِدْه.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Ibn Ka'b b. Malik reported on the authority of his father that the Messenger of Allah (ﷺ) used to eat (food) with three fingers and he licked his hand before wiping it (with towel).
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 2032 b In-book reference : Book 36, Hadith 171 USC-MSA web (English) reference : Book 23, Hadith 5040 (deprecated numbering scheme)

خواندن حدیث و منبع
Anas reported: (The people) stood up for prayer and the Messenger of Allah (ﷺ) was whispering to a man, and in the narration of 'Abd al-Warith (the words are): The Apostle of Allah (ﷺ) was having a private conversation with a man, and did not start the prayer till the people dozed off.

دعاهای امروز
اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي بَدَنِي، اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي سَمْعِي، اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي بَصَرِي، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكُفْرِ وَالْفَقْرِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ.
خدایا! تنم را عافیت بخش، خدایا! شنوایی‌ام را عافیت بخش، خدایا! بینایی‌ام را عافیت بخش؛ هیچ معبودی جز تو نیست. خدایا! از کفر و فقر به تو پناه می‌برم. خدایا! از عذاب قبر به تو پناه می‌برم؛ هیچ معبودی جز تو نیست.

"رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرٗا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ⁠ ". [الْبَقَرَةُ - 250].

«پروردگارا، بر ما صبر فرو ریز، گام‌هایمان را استوار کن و ما را بر گروه کافران پیروز گردان.» [سوره بقره، ۲۵۰].

"أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ⁠". [الْأَنْبِيَاءِ - 83].

"به من رنج رسیده است و تو مهربان‌ترین مهربانانی.". [انبیاء - ۸۳].