لَآ إِكۡرَاهَ فِي ٱلدِّينِۖ قَد تَّبَيَّنَ ٱلرُّشۡدُ مِنَ ٱلۡغَيِّۚ فَمَن يَكۡفُرۡ بِٱلطَّٰغُوتِ وَيُؤۡمِنۢ بِٱللَّهِ فَقَدِ ٱسۡتَمۡسَكَ بِٱلۡعُرۡوَةِ ٱلۡوُثۡقَىٰ لَا ٱنفِصَامَ لَهَاۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ٢٥٦
در قبول دين، اكراهى نيست. (زيرا) راه درست از راه انحرافى، روشن شده است. بنابر اين، كسى كه به طاغوت ( بت و شيطان، و هر موجود طغيانگر) كافر شود و به خدا ايمان آورد، به دستگيره محكمى چنگ زده است، كه گسستن براى آن نيست. و خداوند، شنوا و داناست.
لَا اِکْرَاهَ فِ دِّینِ قَتْ تَبَیَّنَ رُّشْدُ مِنَ لْغَیِّ فَمَ یَکْفُرْ بِطَّاغُوتِ وَیُؤْمِمْ بِلَّاهِ فَقَدِ سْتَمْسَکَ بِلْعُرْوَتِ لْوُثْقَا لَ نْفِصَامَ لَهَا وَلَّاهُ سَمِیعُنْ عَلِیمْ