وَٱتَّبَعُواْ مَا تَتۡلُواْ ٱلشَّيَٰطِينُ عَلَىٰ مُلۡكِ سُلَيۡمَٰنَۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيۡمَٰنُ وَلَٰكِنَّ ٱلشَّيَٰطِينَ كَفَرُواْ يُعَلِّمُونَ ٱلنَّاسَ ٱلسِّحۡرَ وَمَآ أُنزِلَ عَلَى ٱلۡمَلَكَيۡنِ بِبَابِلَ هَٰرُوتَ وَمَٰرُوتَۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنۡ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَآ إِنَّمَا نَحۡنُ فِتۡنَةٞ فَلَا تَكۡفُرۡۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنۡهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِۦ بَيۡنَ ٱلۡمَرۡءِ وَزَوۡجِهِۦۚ وَمَا هُم بِضَآرِّينَ بِهِۦ مِنۡ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمۡ وَلَا يَنفَعُهُمۡۚ وَلَقَدۡ عَلِمُواْ لَمَنِ ٱشۡتَرَىٰهُ مَا لَهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنۡ خَلَٰقٖۚ وَلَبِئۡسَ مَا شَرَوۡاْ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمۡۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ١٠٢
و (يهود) از آنچه شياطين در عصر سليمان بر مردم مىخواندند پيروى كردند. سليمان هرگز (دست به سحر نيالود; و) كافر نشد; ولى شياطين كفر ورزيدند; و به مردم سحر آموختند. و (نيز يهود) از آنچه بر دو فرشته بابل «هاروت» و «ماروت»، نازل شد پيروى كردند. (آن دو، راه سحر كردن را، براى آشنايى با طرز ابطال آن، به مردم ياد مىدادند. و) به هيچ كس چيزى ياد نمىدادند، مگر اينكه از پيش به او مىگفتند: «ما وسيله آزمايشيم كافر نشو! (و از اين تعليمات، سوء استفاده نكن!)» ولى آنها از آن دو فرشته، مطالبى را مىآموختند كه بتوانند به وسيله آن، ميان مرد و همسرش جدايى بيفكنند; ولى هيچ گاه نمىتوانند بدون اجازه خداوند، به انسانى زيان برسانند. آنها قسمتهايى را فرامىگرفتند كه به آنان زيان مىرسانيد و نفعى نمىداد. و مسلما مىدانستند هر كسى خريدار اين گونه متاع باشد، در آخرت بهرهاى نخواهد داشت. و چه زشت و ناپسند بود آنچه خود را به آن فروختند، اگر مىدانستند!!
وَتَّبَعُو مَا تَتْلُ شَّیَاطِینُ عَلَا مُلْکِ سُلَیْمَانَ وَمَا کَفَرَ سُلَیْمَانُ وَلَاکِنَّ شَّیَاطِینَ کَفَرُو یُعَلِّمُونَ نَّاسَ سِّحْرَ وَمَا اُنْزِلَ عَلَ لْمَلَکَیْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ وَمَا یُعَلِّمَانِ مِنْ اَحَدِنْ حَتَّا یَقُولَا اِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَتُنْ فَلَا تَکْفُرْ فَیَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا یُفَرِّقُونَ بِهِی بَیْنَ لْمَرْءِ وَزَوْجِهِی وَمَا هُمْ بِدَارِّینَ بِهِی مِنْ اَحَدِنْ اِلَّا بِءِذْنِ لَّاهِ وَیَتَعَلَّمُونَ مَا یَدُرُّهُمْ وَلَا یَنْفَعُهُمْ وَلَقَدْ عَلِمُو لَمَنِ شْتَرَاهُ مَا لَهُو فِ لْءَاخِرَتِ مِنْ خَلَاقِ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْ بِهِی اَنْفُسَهُمْ لَوْ کَانُو یَعْلَمُونْ
From them they learned how they might cause division between a man and his wife so that they would hate each other yet they the sorcerers did not hurt any man thereby that is by this magic save by the leave of God by His will; and they learned what hurt them in the Hereafter and did not profit them and this was sorcery. And surely the lām of la-qad ‘surely’ is for oaths they the Jews knew well that whoever la-man the lām denotes part of the subject of the sentence and is semantically connected to what precedes it; the man introduces the relative clause buys it whoever chooses it and took it in place of God’s Book he shall have no share in the Hereafter that is no portion of Paradise; evil then would have been the thing that they sold themselves for those sellers that is to say the portion due for this act in the Hereafter if they were to learn it; for it would have made the Fire obligatory in their case; if they had but known the reality of the chastisement they would be destined for they would not have learnt it.