يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيۡنٍ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى فَٱكۡتُبُوهُۚ وَلۡيَكۡتُب بَّيۡنَكُمۡ كَاتِبُۢ بِٱلۡعَدۡلِۚ وَلَا يَأۡبَ كَاتِبٌ أَن يَكۡتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ ٱللَّهُۚ فَلۡيَكۡتُبۡ وَلۡيُمۡلِلِ ٱلَّذِي عَلَيۡهِ ٱلۡحَقُّ وَلۡيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥ وَلَا يَبۡخَسۡ مِنۡهُ شَيۡـٔٗاۚ فَإِن كَانَ ٱلَّذِي عَلَيۡهِ ٱلۡحَقُّ سَفِيهًا أَوۡ ضَعِيفًا أَوۡ لَا يَسۡتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلۡيُمۡلِلۡ وَلِيُّهُۥ بِٱلۡعَدۡلِۚ وَٱسۡتَشۡهِدُواْ شَهِيدَيۡنِ مِن رِّجَالِكُمۡۖ فَإِن لَّمۡ يَكُونَا رَجُلَيۡنِ فَرَجُلٞ وَٱمۡرَأَتَانِ مِمَّن تَرۡضَوۡنَ مِنَ ٱلشُّهَدَآءِ أَن تَضِلَّ إِحۡدَىٰهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحۡدَىٰهُمَا ٱلۡأُخۡرَىٰۚ وَلَا يَأۡبَ ٱلشُّهَدَآءُ إِذَا مَا دُعُواْۚ وَلَا تَسۡـَٔمُوٓاْ أَن تَكۡتُبُوهُ صَغِيرًا أَوۡ كَبِيرًا إِلَىٰٓ أَجَلِهِۦۚ ذَٰلِكُمۡ أَقۡسَطُ عِندَ ٱللَّهِ وَأَقۡوَمُ لِلشَّهَٰدَةِ وَأَدۡنَىٰٓ أَلَّا تَرۡتَابُوٓاْ إِلَّآ أَن تَكُونَ تِجَٰرَةً حَاضِرَةٗ تُدِيرُونَهَا بَيۡنَكُمۡ فَلَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٌ أَلَّا تَكۡتُبُوهَاۗ وَأَشۡهِدُوٓاْ إِذَا تَبَايَعۡتُمۡۚ وَلَا يُضَآرَّ كَاتِبٞ وَلَا شَهِيدٞۚ وَإِن تَفۡعَلُواْ فَإِنَّهُۥ فُسُوقُۢ بِكُمۡۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ وَيُعَلِّمُكُمُ ٱللَّهُۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ ٢٨٢
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! هنگامى كه بدهى مدتدارى (به خاطر وام يا داد و ستد) به يكديگر پيدا كنيد، آن را بنويسيد! و بايد نويسندهاى از روى عدالت، (سند را) در ميان شما بنويسد! و كسى كه قدرت بر نويسندگى دارد، نبايد از نوشتن -همان طور كه خدا به او تعليم داده- خوددارى كند! پس بايد بنويسد، و آن كس كه حق بر عهده اوست، بايد املا كند، و از خدا كه پروردگار اوست بپرهيزد، و چيزى را فروگذار ننمايد! و اگر كسى كه حق بر ذمه اوست، سفيه (يا از نظر عقل) ضعيف (و مجنون) است، يا (به خاطر لال بودن،) توانايى بر املاكردن ندارد، بايد ولى او (به جاى او،) با رعايت عدالت، املا كند! و دو نفر از مردان (عادل) خود را (بر اين حق) شاهد بگيريد! و اگر دو مرد نبودند، يك مرد و دو زن، از كسانى كه مورد رضايت و اطمينان شما هستند، انتخاب كنيد! (و اين دو زن، بايد با هم شاهد قرار گيرند،) تا اگر يكى انحرافى يافت، ديگرى به او يادآورى كند. و شهود نبايد به هنگامى كه آنها را (براى شهادت) دعوت مىكنند، خوددارى نمايند! و از نوشتن (بدهى خود،) چه كوچك باشد يا بزرگ،ملول نشويد (هر چه باشد بنويسيد)! اين، در نزد خدا به عدالت نزديكتر، و براى شهادت مستقيم تر، و براى جلوگيرى از ترديد و شك (و نزاع و گفتگو) بهتر مىباشد; مگر اينكه داد و ستد نقدى باشد كه بين خود، دست به دست مىكنيد. در اين صورت، گناهى بر شما نيست كه آن را ننويسيد. ولى هنگامى كه خريد و فروش (نقدى) مىكنيد، شاهد بگيريد! و نبايد به نويسنده و شاهد، (به خاطر حقگويى،) زيانى برسد (و تحت فشار قرار گيرند)! و اگر چنين كنيد، از فرمان پروردگار خارج شدهايد. از خدا بپرهيزيد! و خداوند به شما تعليم مىدهد; خداوند به همه چيز داناست.
یَا اَیُّهَ لَّذِینَ آمَنُو اِذَا تَدَایَنْتُمْ بِدَیْنِنْ اِلَا اَجَلِ مُّسَمَّنْ فَکْتُبُوهُ وَلْیَکْتُبْ بَیْنَکُمْ کَاتِبُمْ بِلْعَدْلِ وَلَا یَءْبَ کَاتِبُنْ اَ یَکْتُبَ کَمَا عَلَّمَهُ لَّاهُ فَلْیَکْتُبْ وَلْیُمْلِلِ لَّذِی عَلَیْهِ لْحَقُّ وَلْیَتَّقِ لَّاهَ رَبَّهُو وَلَا یَبْخَسْ مِنْهُ شَیْءَنْ فَاِنْ کَانَ لَّذِی عَلَیْهِ لْحَقُّ سَفِیهَنْ اَوْ دَعِیفَنْ اَوْ لَا یَسْتَطِیعُ اَ یُمِلَّ هُوَ فَلْیُمْلِلْ وَلِیُّهُو بِلْعَدْلِ وَسْتَشْهِدُو شَهِیدَیْنِ مِنْ رِجَالِکُمْ فَاِنْ لَمْ یَکُونَا رَجُلَیْنِ فَرَجُلُ وَمْرَءَتَانِ مِمَّنْ تَرْدَوْنَ مِنَ شُّهَدَاءِ اَنْ تَدِلَّ اِحْدَاهُمَا فَتُذَکِّرَ اِحْدَاهُمَ لْءُخْرَا وَلَا یَءْبَ شُّهَدَاءُ اِذَا مَا دُعُو وَلَا تَسْءَمُو اَنْ تَکْتُبُوهُ صَغِیرَنْ اَوْ کَبِیرَنْ اِلَا اَجَلِهِی ذَالِکُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ لَّاهِ وَاَقْوَمُ لِشَّهَادَتِ وَاَدْنَا اَلَّا تَرْتَابُو اِلَّا اَنْ تَکُونَ تِجَارَتَنْ حَادِرَتَنْ تُدِیرُونَهَا بَیْنَکُمْ فَلَیْسَ عَلَیْکُمْ جُنَاحُنْ اَلَّا تَکْتُبُوهَا وَاَشْهِدُو اِذَا تَبَایَعْتُمْ وَلَا یُدَارَّ کَاتِبُ وَلَا شَهِیدُ وَاِنْ تَفْعَلُو فَاِنَّهُو فُسُوقُمْ بِکُمْ وَتَّقُ لَّاهَ وَیُعَلِّمُکُمُ لَّاهُ وَلَّاهُ بِکُلِّ شَیْءِنْ عَلِیمْ
pronoun’ that you give and take between you without there being a time-frame then you will not be at fault if you do not write it the merchandise itself down. And take witnesses over it when you are trading with one another for this is a better means of preventing dispute. The provisions here are delegated to the personal choice of the people involved. And let not either writer or witness the creditor and the debtor be pressed to distorting the agreement being prevented from testimony or dictation; nor should the creditor press them by charging them with what is not suitable for the testimony or the dictation; and if you do what is prohibited to you that is sinfulness a rebellion against obedience and lack of truth in you. And fear God in what He commands and prohibits. God teaches you wa-yu‘allimukumu Llāhu is an implied circumstantial qualifier or it denotes the beginning of a new clause what is in your best interests and God knows all things.