معالم التنزيل/ البغوي · Al-Qasas · Ayah 64
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
Yah Alla, miɗo ñaagii ma tiiɗnaare e haala kaa, e pellital rewde peewal, kadi miɗo ñaagii ma dalillaaji yurmeende maa e tabitinde yaafuya maa, kadi miɗo ñaagii ma yettoode. Barke maa, e moƴƴere rewde ma, kadi miɗo ñaagii ma ɓernde laaɓnde e ɗemngal laaɓngal, kadi miɗo ñaagii ma ko ɓuri moƴƴude e ko ngannduɗaa, kadi miɗo ɗaɓɓa reentaade e ma bonannde ko ngannduɗaa. Kadi miɗo naagii yaafuya ko ngannduɗaa, sabu ko aan woni ganndo ko yi’ata.
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
Ya Allah, hokku min nguurdam bana juulbe, wadda min maayde bana juulbe, hawtu min bee gooŋga'en.
Yah Alla, hokku ndee leñol haala peewal, ɗo yimɓe ɗooftaare maa teddinee, yimɓe ɗooftaare maa hersineede, moƴƴere yamiraa. Kadi bonannde ina haɗaa heen.
Yaa Allah, yoo barke maa e kisal ngon e dow maccuɗo ma e nelaaɗo Muhammadu e dow ɓesngu mum e sehilaaɓe mum fof.
"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ٥٦". [هُودٍ - 56].
“Goonga, miɗo hoolii Alla, joom am e joom maa, alaa ko wuuri so wonaa kanko nanngi yeeso mum, ko goonga joom am ko e laawol pooccingol woni.” [Huddu - 56].
Your daily Azkar, offline. Free.
Android · iPhone · iPad
{ قَالَ ٱلَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ ٱلْقَوْلُ } ، وجب عليهم العذاب وهم رؤوس الضلالة، { رَبَّنَا هَـٰؤُلاۤءِ ٱلَّذِينَ أَغْوَيْنَآ } ، أي: دعوناهم إلى الغي، وهم الأتباع، { أَغْوَيْنَـٰهُمْ كَمَا غَوَيْنَا } ، أضللناهم كما ضللنا، { تَبَرَّأْنَآ إِلَيْكَ } ، منهم، { مَا كَانُوۤاْ إِيَّانَا يَعْبُدُونَ } ، برىء بعضهم من بعض وصاروا أعداء، كما قال تعالى:{ ٱلأَخِلاَءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ } [الزخرف: 67].
{ وَقِيلَ } ، للكفار: { ٱدْعُواْ شُرَكَآءَكُمْ } ، أي: الأصنام لتخلصكم من العذاب، { فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُواْ لَهُمْ } ، لم يجيبوهم، { وَرَأَوُاْ ٱلْعَذَابَ لَوْ أَنَّهُمْ كَانُواْ يَهْتَدُونَ } ، وجواب " لو " محذوف على تقدير: لو أنهم كانوا يهتدون في الدنيا ما رأوا العذاب.
{ وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ } ، أي: يسأل الله الكفار، { فَيَقُولُ مَاذَآ أَجَبْتُمُ ٱلْمُرْسَلِينَ }.