معالم التنزيل/ البغوي · Al-Waaqia · Ayah 47
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
Ya Alla, joom asamaan e joom leydi e joom jappeere mawnde, joom amen e joom huunde fof, hokku giɗli e anniyaaji e peeñninoowo Tawreeta e Linjiila. Kadi Criterion, miɗo ɗaɓɓa reentaade e maa bonannde kala ko ƴettataa e ŋoral mum. Oh Alla, ko aan woni arandeere alaa ko woni yeeso maa, kadi ko aan woni cakkitiiɗo alaa ko woni caggal maa. Ko aan woni Manifest, ɗum noon alaa ko woni dow maa, kadi ko aan woni nder, ɗum noon alaa ko woni les maa. Yoɓa min ñamaande, itta min e baasal.
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
Ya Allah, hokku min nguurdam bana juulbe, wadda min maayde bana juulbe, hawtu min bee gooŋga'en.
Yah Alla, hokku ndee leñol haala peewal, ɗo yimɓe ɗooftaare maa teddinee, yimɓe ɗooftaare maa hersineede, moƴƴere yamiraa. Kadi bonannde ina haɗaa heen.
Yaa Allah, yoo barke maa e kisal ngon e dow maccuɗo ma e nelaaɗo Muhammadu e dow ɓesngu mum e sehilaaɓe mum fof.
"رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ٣٠". [الْعَنْكَبُوتِ - 30].
"رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ١٦٩". [الشُّعَرَاءِ - 169].
“Joom am, wallu am e yimɓe bonɓe.” [Ɓoornugol ngol - 30].
“Joom am, hisnu am e ɓesngu am e ko ɓe mbaɗata koo.” [Su’ara - 169].
Your daily Azkar, offline. Free.
Android · iPhone · iPad
{ لاَّ بَارِدٍ وَلاَ كَرِيم } ، قال قتادة: لا بارد المنزل ولا كريم المنظر. وقال سعيد بن المسيب: ولا كريم ولا حسن، نظيره{ مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ } [الشعراء: 7]. وقال مقاتل: طيب.
{ إِنَّهُمْ كَانُواْ قَبْلَ ذَلِكَ } ، يعني في الدنيا، { مُتْرَفِينَ } ، منعَّمين.
{ وَكَانُوا يُصِرُّونَ } ، يقيمون { عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلعَظِيم } ، على الذنب الكبير وهو الشرك. وقال الشعبي: " الحنث العظيم " اليمين الغموس. ومعنى هذا: أنهم كانوا يحلفون أنهم لا يبعثون وكذبوا في ذلك.
{ وَكَانُواْ يِقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَاباً وَعِظَٰماً أئنَّا لَمَبْعُوثُون } ، قرأ أبو جعفر, ونافع, والكسائي, ويعقوب: { أئذا } مستفهماً " إنّا " بتركه، وقرأ الآخرون بالاستفهام فيهما.