تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Maaida · Ayah 116

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

Surah
Al-Maaida
Ayah
116 / 120
Book language
Arabic
وَإِذۡ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ءَأَنتَ قُلۡتَ لِلنَّاسِ ٱتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيۡنِ مِن دُونِ ٱللَّهِۖ قَالَ سُبۡحَٰنَكَ مَا يَكُونُ لِيٓ أَنۡ أَقُولَ مَا لَيۡسَ لِي بِحَقٍّۚ إِن كُنتُ قُلۡتُهُۥ فَقَدۡ عَلِمۡتَهُۥۚ تَعۡلَمُ مَا فِي نَفۡسِي وَلَآ أَعۡلَمُ مَا فِي نَفۡسِكَۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّٰمُ ٱلۡغُيُوبِ
And behold! Allah will say: "O Jesus the son of Mary! Didst thou say unto men, worship me and my mother as gods in derogation of Allah.?" He will say: "Glory to Thee! never could I say what I had no right (to say). Had I said such a thing, thou wouldst indeed have known it. Thou knowest what is in my heart, Thou I know not what is in Thine. For Thou knowest in full all that is hidden.
Wa'iz qaala allaahu yaa ’iisaa ibna maryama 'a'anta qulta linnaasi ittaxizuunii wa'ummiya 'ilaahayni min duuni allaahi qaala subhaanaka maa yakuunu lii 'an 'aquula maa laysa lii bihaqqin 'in kuntu qultuhu faqad ’alimtahu ta’lamu maa fii nafsii walaa 'a’lamu maa fii nafsika 'innaka 'anta ’allaamu alguyuubi
{ وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَاعِيسَى } قاله لما رفعه إلى السماء في الدنيا، أو يقوله يوم القيامة فيكون { إذ } بمعنى { إذا } وهذا أصح لقوله:{ هَـٰذَا يَوْمُ يَنفَعُ ٱلصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ } [المائدة: 119] { ءَأَنتَ قُلْتَ } سؤال توبيخ لقومه، أو ليعرف المسيح ـ عليه الصلاة والسلام ـ أنهم غيروا وقالوا عليه ما لم يقل. { إِلهَيْنِ } لما قالوا إنها ولدت الإله لزمهم أن يقولوا بإلاهيتها للبعضية فصاروا بمثابة القائل بإلاهيتها.
Back to top