الكشاف/ الزمخشري · Taa-Haa · Ayah 28
الكشاف/ الزمخشري
(ت 538 هـ)
(ت 538 هـ)
"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ١٩١ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ١٩٢ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ١٩٣ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ١٩٤ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].
"Joomiraawo amin, a tagaay ɗum meere. Tedduŋgal woodi ma, ngam maajum, reena min diga torra yiite. Joomiraawo amin. Goonga, kala mo a nasti nder yiite, a semmbiɗini mo. E tooñooɓe walaa walliinde. Joomiraawo amin. Goonga, min nani noddaango noddata haa nuɗɗinki, min nuɗɗini Joomiraawo amin wonande min golle amen boncfe, kadi min maaya e makko 6icfcfo peewcfo, joomiraacfo amen, kadi hokku min ko podannoo min e nelaa6e maa, hoto hersu min e ñalawma ummital, ndeke, a bonnataa fodoore maa.” [Al Imraan - 191-194].
"إِنَّمَآ أَشۡكُواْ بَثِّي وَحُزۡنِيٓ إِلَى ٱللَّهِ". [يُوسُفَ - 86].
Miɗo yeeɓa ndeena am e suno am ko e Alla tan. [Yuusufa: 86]
Yaa Geno moƴƴin am diine am ko ɗum woni ndeenka geɗe am moƴƴin am aduna am ko ɗum woni nguurdam am moƴƴin am laakara am ko ɗum ngartam am. Nguurndam ko ɓeydaare e am e kala moƴƴere, waɗ maayde e am ɓuuɓri e kala bonannde.
Your daily Azkar, offline. Free.
Android · iPhone · iPad
و { أَخِى } في الوجهين بدل من هٰرون، وإن جعل عطف بيان آخر جاز وحسن. قرؤوا جميعاً { ٱشْدُدْ } { وَأَشْرِكْهُ } على الدعاء. وابن عامر وحده «اشدُد» و«أُشركه» على الجواب. وفي مصحف ابن مسعود «أخي واشدد» وعن أبيّ بن كعب «أشركه في أمري واشدد به أزري» ويجوز فيمن قرأ على لفظ الأمر أن يجعل { أَخِى } مرفوعاً على الابتداء و { ٱشْدُدْ بِهِ } خبره، ويوقف على { هَـٰرُونَ } الأزر القوّة. وأزره قوّاه، أي اجعله شريكي في الرسالة حتى نتعاون على عبادتك وذكرك، فإن التعاون - لأنه مهيج الرغبات - يتزايد به الخير ويتكاثر { إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيراً 35 } أي عالماً بأحوالنا وبأن التعاضد مما يصلحنا، وأن هٰرون نعم المعين والشادّ لعضدي، بأنه أكبر مني سناً وأفصح لساناً.