تفسير كتاب الله العزيز/ الهواري · Al-Anbiyaa · Ayah 48
تفسير كتاب الله العزيز/ الهواري
(ت القرن 3 هـ)
(ت القرن 3 هـ)
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
Yah Alla hollu min goonga ko goonga kadi mbaaw min rewde ɗum, hollu min fenaande ko fenaande mbaaw min reenaade ɗum.
Ya Allah, hokku ɓernde am semmbe, laɓɓin ɗum. Ko aan ɓuri laɓɓinde ɗum. Ko aan woni deenoowo maggal e deenoowo maggal.
Ya Allah, Joomiraawo amin, timmin fitirla amin, yaafo min, ngam a waawa huunde fuu.
Yah Alla, waɗ goonɗinal giɗli e amen e beltin ɗum e ɓerɗe amen, waɗu keefeeraagal, majjere e majjere ko njiɗaa e amen, waɗtu min e ardiiɓe no haanirta nii.
Ya Allah, wayluɗo ɓerɗe, ardin ɓerɗe amen ngam ɗooftaade ma.
"رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ٨٩ ". [الْأَنْبِيَاءُ - 89].
Yah Alla, miɗo ñaagii ma ko moƴƴi fof, jooni e ko fayi arde, ko nganndu mi e ko nganndu mi, kadi miɗo ɗaɓɓa reentaade e kala ko boni, jooni e ko fayi arde. Miɗo anndi ɗum e ko mi anndaa. Yah Alla, miɗo ñaagii ma ko ɓuri moƴƴude e ko maccuɗo maa e Annabi maa naamndii ma, kadi miɗo reentoo ma e bonannde ko maccuɗo maa reentonoo. Kadi Nelabi maa, yaa Geno, miɗo ñaagii ma Aljanna e kala haala walla golle ɓadtooje mi heen, kadi miɗo ɗaɓɓa reentaade e maa e Jahannama e kala haala walla golle ɓadtooje mi heen. Miɗo ñaagii nde kala feere nde mbaɗataa e am moƴƴere.
Your daily Azkar, offline. Free.
Android · iPhone · iPad
قوله عزّ وجلّ: { الذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِالْغَيْبِ } ذكروا عن مجاهد في قوله عز وجل:{ هَذَا مَا تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٍ مَّنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ وَجَآءَ بِقَلْبٍ مُّنِيبٍ } [سورة ق: 32-33] قال: أي يذكر الرجل منهم ذنوبه في الخلاء فيستغفر منها، وَيَوْجل منها قلبه.
قوله عز وجل: { وَهُم مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ } أي: خائفون وجلون من شر ذلك اليوم؛ وهم المؤمنون.
{ وَهذَا ذِكْرٌ مُّبَارَكٌ أَنْزَلْنَاهُ } يعني القرآن { أَفَأَنتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ } يعني المشركين، على الاستفهام، أي: قد أنكرتموه.
قوله عز وجل: { وَلَقَد ءَاتَيْنَآ إِبْرَاهِيمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ } أي: هديناه صغيراً، في تفسير مجاهد. وقال الحسن: النبوة. { وَكُنَّا بِهِ عَالِمِينَ } أي: أنه سيبلّغ عن الله الرسالة ويمضي لأمره. وهو كقوله:{ اللهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ } [الأنعام: 124].