الوجيز/ الواحدي · As-Saaffaat · Ayah 175
الوجيز/ الواحدي
(ت 468 هـ)
(ت 468 هـ)
"وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمًاۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلۡنَاۚ رَبَّنَا ٱفۡتَحۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَ قَوۡمِنَا بِٱلۡحَقِّ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡفَٰتِحِينَ٨٩". [الْأَعْرَافِ - 89].
"Joomiraacfo amen ina hawri e ganndal fof. E Alla min njogii hoolaare amen. Joomiraacfo amen, udditu hakkunde amen e yim6e amen goonga, ko aan 6urcfo jaalteede." [Aa'raaf - 89].
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
Yaa Alla, joom am, hokku am yettude barkeeji maa ɗi ndokkuɗaa mi e jibnaaɓe am, e waɗde golle moƴƴe ɗe njiɗɗaa. Kadi jaɓ am, e yurmeende maa, e nder maccuɓe maa moƴƴuɓe.
Oh Geno mi naagii ma yaafuya, wellitaare, e wellitaare aduna e laakara.
Yah Alla, miɗo ñaagii ma ardaade, dewal, laaɓal e jawdi.
Yah Alla, miɗo ñaagii ma ganndal nafoowal, riis moƴƴo, e golle jaɓaaɗe.
Yaa Geno yaafo mi, ardin am, rokku am nguura, hokku am cellal. Miɗo ɗaɓɓa reentaade e Alla e ɓuuɓri ngonka am ñalnde ummital.
Yah Alla, miɗo ñaagii ma tiiɗnaare e haala kaa, e pellital rewde peewal, kadi miɗo ñaagii ma dalillaaji yurmeende maa e tabitinde yaafuya maa, kadi miɗo ñaagii ma yettoode. Barke maa, e moƴƴere rewde ma, kadi miɗo ñaagii ma ɓernde laaɓnde e ɗemngal laaɓngal, kadi miɗo ñaagii ma ko ɓuri moƴƴude e ko ngannduɗaa, kadi miɗo ɗaɓɓa reentaade e ma bonannde ko ngannduɗaa. Kadi miɗo naagii yaafuya ko ngannduɗaa, sabu ko aan woni ganndo ko yi’ata.
Your daily Azkar, offline. Free.
Android · iPhone · iPad
{ ولقد سبقت كلمتنا لعبادنا المرسلين }.
{ إنهم لهم المنصورون }.
{ وإن جندنا لهم الغالبون } أَيْ: تقدَّم الوعد بنصرتهم، وهو قوله:{ كَتَبَ اللَّهُ لأغلبنَّ أنا ورسلي } { فَتَوَلَّ عنهم حتى حين } حتى تنقضي المدة التي أمهلوا فيها.
{ وأَبْصرْهم } انظر إليهم إذا عذِّبوا { فسوف يبصرون } ما أنكروا.
{ أفبعذابنا يستعجلون } وذلك أنَّهم كانوا يقولون: متى هذا الوعد؟
{ فإذا نزل } العذاب { بساحتهم } بِفِنائهم { فَسَاءَ صباح المنذرين }.