تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين · Al-Anbiyaa · Ayah 45
تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين
(ت 399هـ)
(ت 399هـ)
"رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ٣٠". [الْعَنْكَبُوتِ - 30].
"رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ١٦٩". [الشُّعَرَاءِ - 169].
“Joom am, wallu am e yimɓe bonɓe.” [Ɓoornugol ngol - 30].
“Joom am, hisnu am e ɓesngu am e ko ɓe mbaɗata koo.” [Su’ara - 169].
Yah Alla, miɗo ñaagii ma tiiɗnaare e haala kaa, e pellital rewde peewal, kadi miɗo ñaagii ma dalillaaji yurmeende maa e tabitinde yaafuya maa, kadi miɗo ñaagii ma yettoode. Barke maa, e moƴƴere rewde ma, kadi miɗo ñaagii ma ɓernde laaɓnde e ɗemngal laaɓngal, kadi miɗo ñaagii ma ko ɓuri moƴƴude e ko ngannduɗaa, kadi miɗo ɗaɓɓa reentaade e ma bonannde ko ngannduɗaa. Kadi miɗo naagii yaafuya ko ngannduɗaa, sabu ko aan woni ganndo ko yi’ata.
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
Yah Alla hollu min goonga ko goonga kadi mbaaw min rewde ɗum, hollu min fenaande ko fenaande mbaaw min reenaade ɗum.
Ya Allah, hokku ɓernde am semmbe, laɓɓin ɗum. Ko aan ɓuri laɓɓinde ɗum. Ko aan woni deenoowo maggal e deenoowo maggal.
Ya Allah, Joomiraawo amin, timmin fitirla amin, yaafo min, ngam a waawa huunde fuu.
Yah Alla, waɗ goonɗinal giɗli e amen e beltin ɗum e ɓerɗe amen, waɗu keefeeraagal, majjere e majjere ko njiɗaa e amen, waɗtu min e ardiiɓe no haanirta nii.
Ya Allah, wayluɗo ɓerɗe, ardin ɓerɗe amen ngam ɗooftaade ma.
Your daily Azkar, offline. Free.
Android · iPhone · iPad
{ وَنَضَعُ ٱلْمَوَازِينَ ٱلْقِسْطَ } يعني: العدل { لِيَوْمِ ٱلْقِيَامَةِ فَلاَ تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً } لا تنقص من ثواب عملها { وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ } أي وزن حبة { مِّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا وَكَفَىٰ بِنَا حَاسِبِينَ } قال الحسن: لا يعلم حساب مثاقيل الذر والخردل إلا الله ولا يحاسب العباد إلا هو.
{ وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَىٰ وَهَارُونَ ٱلْفُرْقَانَ } يعني التوراة وفرقانها أنه فرق فيها حلالها وحرامها.
{ ٱلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِٱلْغَيْبِ } أي يذكر الرجل منهم ذنبه في الخلاء فيستغفر الله منه.
{ وَهُمْ مِّنَ ٱلسَّاعَةِ مُشْفِقُونَ } خائفون من شر ذلك اليوم وهم المؤمنون { وَهَـٰذَا ذِكْرٌ مُّبَارَكٌ } يعني: القرآن { أَفَأَنْتُمْ لَهُ مُنكِرُونَ } يعني المشركين على الاستفهام يعني قد أنكرتموه.