التفسير الكبير / للإمام الطبراني · Al-Anbiyaa · Aya 14
التفسير الكبير / للإمام الطبراني
(ت 360 هـ)
(ت 360 هـ)
"لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ٨٧". [الْأَنْبِيَاءِ - 87].
“Babu abin bautawa da gaskiya sai Kai. Tsarki ya tabbata a gare Ka. Lalle ni na kasance daga azzalumai.” [Al-Anbiyaa 21:87]
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
Ya Allah, Ka nuna mana gaskiya a matsayin gaskiya, Ka ba mu ikon bin ta; Ka nuna mana ƙarya a matsayin ƙarya, Ka ba mu ikon guje mata.
Ya Allah, Ka ba raina taƙawarsa kuma Ka tsarkake shi. Kai ne Mafi alherin mai tsarkake shi; Kai ne Majiɓincinsa kuma Ubangijinsa.
Ya Allah, ya Ubangijinmu, Ka cika mana haskenmu kuma Ka gafarta mana. Lalle Kai Mai iko ne a kan komai.
Ya Allah, Ka sanya imani ya zama abin ƙauna gare mu, Ka ƙawata shi a zukatanmu. Ka sanya mana ƙin kafirci da fasikanci da saɓo, kuma Ka sanya mu cikin masu shiriya.
Ya Allah, Mai jujjuya zukata, Ka karkatar da zukatanmu zuwa ga biyayyarka.
"رَبَّنَا ظَلَمۡنَآ أَنفُسَنَا وَإِن لَّمۡ تَغۡفِرۡ لَنَا وَتَرۡحَمۡنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ٢٣ ". [الْأَعْرَافُ - 23].
“Ya Ubangijinmu, mun zalunci kanmu. Idan ba ka gafarta mana ba kuma ba ka jiƙanmu ba, tabbas za mu kasance cikin masu hasara.” [Al-Araf 7:23]
Azkar na yau da kullum, ba tare da intanet ba. Kyauta.
Android · iPhone · iPad
قَوْلُهُ تَعَالَى: { لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ }؛ يقال لَهم ذلكَ على طريق الْهُزْؤِ بهم وهو توبيخٌ في الحقيقةِ، والمعنى: لكي تُسألوا شيئاً من دُنياكم فأنتم أهل برٍّ ونعمةٍ، فـ { قَالُواْ } عند ذلك: { يٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ }؛ لأنفسِنا حيثُ كذبنَا الرُّسلَ، اعترفوا بالذنب حين رأوا العذابَ، فقالوا هذا على سبيلِ النَّدمِ، ولَم ينفعْهم حينئذٍ الندمُ. والوَيْلُ: الوقوعُ في الْهَلَكَةِ.