معالم التنزيل/ البغوي · Al-Anbiyaa · აია 98

معالم التنزيل/ البغوي

(ت 516 هـ)

სურა
Al-Anbiyaa
აია
98 / 112
წიგნის ენა
არაბული
إِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنتُمۡ لَهَا وَٰرِدُونَ
Verily ye, (unbelievers), and the (false) gods that ye worship besides Allah, are (but) fuel for Hell! to it will ye (surely) come!
'ინნაქუმ ვამაა თა’ბუდუუნა მინ დუუნი ალლააჰი ჰასაბუ ჯაჰანნამა 'ანთუმ ლაჰაა ვაარიდუუნა
{ إِنَّكُمْ } أيها المشركون { وَمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ } ، يعني الأصنام، { حَصَبُ جَهَنَّمَ } ، أي وقودها. وقال مجاهد وقتادة: حطبها، والحصب في لغة أهل اليمن: الحطب. وقال عكرمة: هو الحطب بلغة الحبشة. قال الضحاك: يعني يرمون بهم في النار كما يرمي بالحصباء. وأصل الحصب الرمي، قال الله عزّ وجلّ:{ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَـاصِباً } [القمر: 34] أي ريحاً ترميهم بحجارة، وقرأ علي بن أبي طالب: حطب جهنم، { أَنتُمْ لَهَا وَارِدُونَ } ، أي فيها داخلون.
{ لَوْ كَانَ هَـٰؤُلاۤءِ } ، يعني الأصنام، { آلِهَةً } على الحقيقة، { مَّا وَرَدُوهَا } ، أي ما دخل عابدوها النار، { وَكُلٌّ فِيهَا خَـٰلِدُونَ } ، يعني العابد والمعبودين.
{ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَهُمْ فِيهَا لاَ يَسْمَعُونَ } ، قال ابن مسعود: في هذه الآية إذا بقي في النار من يخلد فيها جعلوا في توابيت من نار، ثم جعلت تلك التوابيت في توابيت أخرى، ثم تلك التوابيت في توابيت أخر، عليها مسامير من نار، فلا يسمعون شيئاً ولا يرى أحد منهم أن في النار أحداً يعذب غيره، ثم استثنى فقال: { إِنَّ ٱلَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا ٱلْحُسْنَىٰ }
ზევით დაბრუნება

ჰადისების ბიბლიოთეკიდან

ჰადისი
Narrated Anas: The Prophet (ﷺ) saw an old man walking, supported by his two sons, and asked about him. The people informed him that he had vowed to go on foot (to the Ka`ba). He said, "Allah is not in need of this old man's torturing himself," and ordered him to ride.
This hadith has been narrated on the authority of Jarir b. 'Abdullah through different chains of transmitters and the words are: " That the Messenger of Allah (ﷺ) said: He who shows no mercy to the people, Allah, the Exalted and Glorious, does not show mercy to him."

დღის ლოცვები

"رَبَّنَا لَا تَجۡعَلۡنَا مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ⁠ ". [الْأَعْرَافُ - 47].

უფალო ჩვენო, ნუ დაგვაყენებ უსამართლო ხალხთან ერთად. [ალ-აარაფი — 47].
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي دِينِي وَدُنْيَايَ وَأَهْلِي وَمَالِي، اللَّهُمَّ اسْتُرْ عَوْرَاتِي وَآمِنْ رَوْعَاتِي، وَاحْفَظْنِي مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ وَمِنْ خَلْفِي وَعَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي وَمِنْ فَوْقِي، وَأَعُوذُ بِعَظَمَتِكَ أَنْ أُغْتَالَ مِنْ تَحْتِي.
ო, ალლაჰ, გთხოვ შენდობას და კეთილდღეობას ამქვეყნად და იმქვეყნად. ო, ალლაჰ, გთხოვ შენდობას და კეთილდღეობას ჩემს სარწმუნოებაში, ამქვეყნიურ ცხოვრებაში, ოჯახსა და ქონებაში. ო, ალლაჰ, დაფარე ჩემი ნაკლოვანებები და დამამშვიდე ჩემი შიშებისას. და დამიცავი წინიდან, უკნიდან, მარჯვნიდან, მარცხნიდან და ზემოდან; შენს დიდებულებას შევეფარები, რათა ქვემოდან მოულოდნელად არ დამატყდეს უბედურება.

"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].

"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ⁠". [الْقَصَصِ - 17].

"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ⁠". [الْقَصَصِ - 24].

"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي⁠ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي⁠ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي⁠ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي⁠". [طه - 25-28].

უფალო ჩემო, მე ჩემს თავს უსამართლოდ მოვექეცი, ამიტომ შემინდე. [ალ-ყასასი — 16].

უფალო ჩემო, იმის გამო, რომ სიკეთე მიბოძე, აღარასოდეს დავეხმარები დამნაშავეებს. [ალ-ყასასი — 17].

უფალო ჩემო, მე მჭირდება ყოველი სიკეთე, რომელსაც შენ გარდმომივლენ. [ალ-ყასასი — 24].

უფალო ჩემო, გამიფართოვე მკერდი (25), გამიადვილე ჩემი საქმე (26), გამიხსენი კვანძი ენაზე (27), რათა ჩემი სიტყვა გაიგონ (28). [ტაჰა — 25–28].