الجواهر الحسان في تفسير القرآن/ الثعالبي · Al-Anbiyaa · აია 58
الجواهر الحسان في تفسير القرآن/ الثعالبي
(ت 875 هـ)
(ت 875 هـ)
"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ١٩١ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ١٩٢ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ١٩٣ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ١٩٤ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].
"უფალო ჩვენო, შენ ტყუილად არ შეგიქმნია ეს. დიდება შენდა, ასე რომ დაგვიფარე ცეცხლის სატანჯველისაგან. უფალო ჩვენო. ჭეშმარიტად, ვისაც ცეცხლში შეუშვით, შეარცხვინეთ იგი. ბოროტმოქმედებს კი შემწე არ ჰყავთ. უფალო ჩვენო. მართლაც, ჩვენ მოვისმინეთ მოწოდების მოწოდება რწმენისკენ: გწამდეთ ჩვენი უფალი ჩვენი ცოდვები და გვერწმუნეთ ჩვენი ცოდვა. საქმეები და ჩვენ მასთან ერთად მოვკვდებით, უფალო ჩვენო, და მოგვეცით ის, რაც დაგვპირდით თქვენი მოციქულების მეშვეობით, და ნუ შეგვარცხვენთ აღდგომის დღეს. [ალ იმრანი - 191-194].
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
ო, ალლაჰ, გვაცოცხლე მუსლიმებად, მუსლიმებადვე მოგვივლინე სიკვდილი და მართალთ შეგვიერთე.
ო, ალლაჰ, ამ თემს მოუწყე სწორ გზაზე მდგარი საქმე, რომელშიც შენი მორჩილნი პატივდებული იქნებიან და შენი ურჩნი — დამცირებულნი; რომელშიც სიკეთისკენ მოუწოდებენ და ბოროტებას აუკრძალავენ.
ო, ალლაჰ, დალოცე, მშვიდობა და კურთხევა მოჰფინე შენს მონასა და მოციქულ მუჰამმადს, მის ოჯახსა და ყველა მის თანამგზავრს.
ყოველდღიური ზიქრები ინტერნეტის გარეშე. უფასოდ.
Android · iPhone · iPad
وقوله: { بَعْدَ أَن تُوَلُّواْ مُدْبِرِينَ } معناه: إلى عِيدِكُمْ، ثم انصرف إبراهيمُ عليه السلام إلَى بيت أصنامِهِم فدخله، ومعه قدُومٌ، فوجد الأَصنامَ قد وُقِّفَتْ، أكْبَرُهَا أَوَّلٌ، ثم الذي يليه فالذي يليه، وقد جعلوا أَطْعِمَتَهُم في ذلك اليوم بين يدي الأَصنام؛ تبركاً لينصرفوا من ذلك العيد إلى أَكْلِهِ، فجعل عليه السلامُ يقَطِّعُهَا بتلك القدومِ، ويُهَشمُهَا حتى أَفسد أَشكالها، حاشا الكبيرَ؛ فإنَّهُ تَرَكَهُ بحالِهِ وعَلَّقَ القدومَ في يَدِهِ، وخرج عنها، و { جُذَاذاً }: معناه: قطَعاً صِغَاراً، والجَذُّ: القَطْعُ، والضميرُ في { إِلَيه } أَظْهَرُ ما فيه أَنَّهُ عائِدٌ على إبراهيم، أي: فَعَلَ هذا كُلّهُ؛ ترجِّياً منه أَنْ يَعْقُبَ ذلك منهم رَجْعَةٌ إليه وإلى شَرْعِهِ، ويُحْتَمَلُ أَنْ يعودَ على كبيرهم.