تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · الْآيَةُ 91
تفسير القرآن/ ابن عبد السلام
(ت 660 هـ)
(ت 660 هـ)
اے اللہٰ، آسمانن ہُند پروردگار، زمینُک رب تہٕ عرشُک عظیم خداوند، سون رب تہٕ پرٮ۪تھ کُنہِ چیزُک پروردگار، بیج تہٕ دانہٕ پھٹراون وول، توریت، انجیل تہٕ معیارُک انکشاف کرن وول، بہٕ چھُس ژے نِش پریتھ کُنہِ چیزٕچ برائی نِش پناہ طلب کران یتھ پیٹھ توے اختیار چھُ۔ اے اللہ، تو چھہ گۅڈنچہ تہ توے برونہہ کنہِ چھہ نہ کانہہ چیز۔ تُہۍ چھِو ٲخری ، لہذا چھُنہٕ ژے پتہٕ کیٚنٛہہ تہِ۔ تُہۍ چھِو ظٲہِر، اَمہِ مۄکھٕ چھُنہٕ ژےٚ پٮ۪ٹھٕ کیٚنٛہہ تہِ؛ تہٕ تُہۍ چھِو پوشید، لہذا چھُنہٕ توے نیبر کانہہ تہِ۔ سانہِ خٲطرٕ کٔرِو سون قرضہٕ ادا تہٕ اسہِ غریبی نِش مالا مال۔
"رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ١٩". [النَّمْلِ - 19].
"اے مےٚ رَبِّ، مےٚ توفیق دِیِو زِ مےٚ شُکر اَدا کَرٕن تُہُنٛدِس اُپکارُک، یُس تُہۍ مےٚ پَیٹھ تہٕ مےٚ والِدین پَیٹھ کٔر، تہٕ مےٚ اَسوٕن نیک کَم کَرٕن یُس تُہُنٛد پسند چھُ؛ تہٕ مےٚ پنُنِ رحمتہٕ سان پنُنِ نیک بندن منز داخل کَرِو۔". [النَّمْلِ - 19].
"رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ٤٧ ". [هُودٌ - 47].
"اَے پروردگارا، بہٕ تُہندِ پناہ منگاں چھُس زِ بہٕ تُہۍ سۭتۍ تِم چیزٕن ہٕندۍ سوال کَرٕہِ یِمَن ہُند مےٚ علم چھُ نَہ، تہٕ اگر تُہۍ مےٚ نہ بخشِو تہٕ نہٕ رحم کٔرِو مےٚ، بہٕ نقصان وٲلَن منز گژھٕہ۔". [هُودٌ - 47].
أذكارك دون إنترنت. مجانًا.
Android · iPhone · iPad