الجواهر الحسان في تفسير القرآن/ الثعالبي · Al-Anbiyaa · ആയത്ത് 2
الجواهر الحسان في تفسير القرآن/ الثعالبي
(ت 875 هـ)
مَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرٖ مِّن رَّبِّهِم مُّحۡدَثٍ إِلَّا ٱسۡتَمَعُوهُ وَهُمۡ يَلۡعَبُونَ
(ت 875 هـ)
ഹദീസ് ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന്
ഇന്നത്തെ ദുആകൾاللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
അല്ലാഹുവേ! സത്യത്തെ സത്യമായി ഞങ്ങൾക്ക് കാണിച്ചുതരികയും അത് പിന്തുടരാൻ അനുഗ്രഹിക്കുകയും അസത്യത്തെ അസത്യമായി കാണിച്ചുതരികയും അത് ഒഴിവാക്കാൻ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യണമേ.
അല്ലാഹുവേ! എന്റെ ആത്മാവിന് അതിന്റെ ദൈവഭക്തി നൽകുകയും അതിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യണമേ. അതിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമൻ നീയാണ്; നീയാണ് അതിന്റെ രക്ഷകനും അധിപനും.
അല്ലാഹുവേ! ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ! ഞങ്ങളുടെ പ്രകാശം ഞങ്ങൾക്ക് പൂർണമാക്കുകയും ഞങ്ങൾക്ക് പൊറുത്തുതരുകയും ചെയ്യണമേ. തീർച്ചയായും നീ എല്ലാ കാര്യത്തിനും കഴിവുള്ളവനാണ്.
അല്ലാഹുവേ! വിശ്വാസം ഞങ്ങൾക്ക് പ്രിയങ്കരമാക്കുകയും ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ അതിനെ അലങ്കരിക്കുകയും അവിശ്വാസവും അധർമവും അനുസരണക്കേടും ഞങ്ങൾക്ക് വെറുപ്പുള്ളതാക്കുകയും ഞങ്ങളെ സന്മാർഗം പ്രാപിച്ചവരിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യണമേ.
അല്ലാഹുവേ! ഹൃദയങ്ങളെ തിരിക്കുന്നവനേ! ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ നിന്റെ അനുസരണത്തിലേക്ക് തിരിക്കണമേ.
"رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ ". [آلُ عِمْرَانَ - 16].
"ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ! തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ പൊറുത്തുതരികയും നരകശിക്ഷയിൽനിന്ന് ഞങ്ങളെ കാക്കുകയും ചെയ്യണമേ.". [ആലു ഇംറാൻ - 16].
ദൈനംദിന അദ്കാർ, ഇന്റർനെറ്റില്ലാതെ. സൗജന്യമായി.
Android iPhone iPad
وقوله: { وَهُمْ يَلْعَبُونَ } جملة في موضع الحال، أيْ: ٱستماعهم في حال لَعِبٍ؛ فهو غير نافع، ولا وَاصِلٍ إلى النفس.
وقوله { لاَهِيَةً } حال بعد حال، واختلف النحاةُ في إعراب قوله: { وَأسَرُّوا ٱلنَّجْوَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ } فمذهبُ سيبويه (رحمه الله تعالى): أن الضمير في { أَسَرُّوا }: فاعل، وأن { ٱلَّذِينَ } بدل مِنْه، وقال: ليس في القرآن لغةُ مَنْ قال: أكلوُنِي البَرَاغِيثُ، ومعنى: { أسَرُّوا ٱلنَّجْوَى } تكلَّمُوا بينهم في السرِّ، ومُنَاجَاتِ بعضهم لبعض.
وقال أبو عبيدة: أسَرُّوا: أظْهرُوا، وهو مِنَ الأضدَادِ، ثم بيَّن تعالى الأمر الذي تَنَاجوا به، وهو قولُ بعضهم لبعض على جهة التَّوبِيخ بزعمهم: { أفَتَّأْتُونَ ٱلسِّحْرَ }؛ المعنى: أفَتَتَّبِعُون السحر وأنتم تبصرون، ثم أمر اللَّه تعالى نبيه صلى الله عليه وسلم، أن يقول لهم وللناس جميعاً: قُلْ { رَبيِّ يَعْلَمُ ٱلْقََوْلَ فِي ٱلسَّمَاءِ وَٱلأَرْضِ } أيْ: يعلم أقوالكم هذه، وهو بالمرصاد في المَجَازاةِ عليها، ثُمَّ عَدَّد سبحانه جَمِيعَ ما قَالتْهُ طوائِفُهم ووقع الاضرابُ بكُلِّ مقالة عن المتقدمة لها؛ ليبيّن اضطرابَ أمرهم فقال تعالى: { بَلْ قَالُوۤاْ أَضْغَاثُ أَحْلَـٰمٍ بَلِ ٱفْتَرَاهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌ } والأَضْغَاثُ: الأَخْلاطُ، ثم حكى سبحانه اقتراحهم، آيةً تضطرهم؛ كناقة صالح وغيرها، وقولهم: { كَمَآ أُرْسِلَ ٱلأَوَّلُونَ } دَالٌّ على معرفتهم بإتيان الرُّسُلِ الأَمَمَ المتقدمةَ.