(ت 875 هـ)
ഹദീസ് ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന്
ഇന്നത്തെ ദുആകൾ"رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ". [الْعَنْكَبُوتِ - 30].
"رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ". [الشُّعَرَاءِ - 169].
"എന്റെ രക്ഷിതാവേ! കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്ന ജനതയ്ക്കെതിരെ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.". [അൽഅൻകബൂത് - 30].
"എന്റെ രക്ഷിതാവേ! അവർ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിൽനിന്ന് എന്നെയും എന്റെ കുടുംബത്തെയും രക്ഷിക്കണമേ.". [അശ്ശുഅറാഅ് - 169].
"رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ ". [آلُ عِمْرَانَ - 38].
"എന്റെ രക്ഷിതാവേ! നിന്റെ പക്കൽനിന്ന് എനിക്കു നല്ല സന്താനങ്ങളെ നൽകണമേ. നീ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കുന്നവനാകുന്നു.". [ആലു ഇംറാൻ - 38].
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
അല്ലാഹുവേ! ഞങ്ങളെ മുസ്ലിംകളായി ജീവിപ്പിക്കുകയും മുസ്ലിംകളായി മരിപ്പിക്കുകയും സച്ചരിതരോടൊപ്പം ചേർക്കുകയും ചെയ്യണമേ.
അല്ലാഹുവേ! ഈ സമൂഹത്തിനു ശരിയായൊരു കാര്യം ഒരുക്കണമേ: അതിൽ നിന്നെ അനുസരിക്കുന്നവർക്ക് ബഹുമാനവും നിന്നെ അനുസരിക്കാത്തവർക്ക് അപമാനവും ഉണ്ടാകുകയും നന്മ കല്പിക്കപ്പെടുകയും തിന്മ നിരോധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യട്ടെ.
അല്ലാഹുവേ! നിന്റെ ദാസനും ദൂതനുമായ മുഹമ്മദിനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിനും എല്ലാ അനുചരന്മാർക്കും സ്വലാത്തും സമാധാനവും അനുഗ്രഹവും നൽകണമേ.
ദൈനംദിന അദ്കാർ, ഇന്റർനെറ്റില്ലാതെ. സൗജന്യമായി.
Android iPhone iPad
وقوله: { وَهُمْ يَلْعَبُونَ } جملة في موضع الحال، أيْ: ٱستماعهم في حال لَعِبٍ؛ فهو غير نافع، ولا وَاصِلٍ إلى النفس.
وقوله { لاَهِيَةً } حال بعد حال، واختلف النحاةُ في إعراب قوله: { وَأسَرُّوا ٱلنَّجْوَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ } فمذهبُ سيبويه (رحمه الله تعالى): أن الضمير في { أَسَرُّوا }: فاعل، وأن { ٱلَّذِينَ } بدل مِنْه، وقال: ليس في القرآن لغةُ مَنْ قال: أكلوُنِي البَرَاغِيثُ، ومعنى: { أسَرُّوا ٱلنَّجْوَى } تكلَّمُوا بينهم في السرِّ، ومُنَاجَاتِ بعضهم لبعض.
وقال أبو عبيدة: أسَرُّوا: أظْهرُوا، وهو مِنَ الأضدَادِ، ثم بيَّن تعالى الأمر الذي تَنَاجوا به، وهو قولُ بعضهم لبعض على جهة التَّوبِيخ بزعمهم: { أفَتَّأْتُونَ ٱلسِّحْرَ }؛ المعنى: أفَتَتَّبِعُون السحر وأنتم تبصرون، ثم أمر اللَّه تعالى نبيه صلى الله عليه وسلم، أن يقول لهم وللناس جميعاً: قُلْ { رَبيِّ يَعْلَمُ ٱلْقََوْلَ فِي ٱلسَّمَاءِ وَٱلأَرْضِ } أيْ: يعلم أقوالكم هذه، وهو بالمرصاد في المَجَازاةِ عليها، ثُمَّ عَدَّد سبحانه جَمِيعَ ما قَالتْهُ طوائِفُهم ووقع الاضرابُ بكُلِّ مقالة عن المتقدمة لها؛ ليبيّن اضطرابَ أمرهم فقال تعالى: { بَلْ قَالُوۤاْ أَضْغَاثُ أَحْلَـٰمٍ بَلِ ٱفْتَرَاهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌ } والأَضْغَاثُ: الأَخْلاطُ، ثم حكى سبحانه اقتراحهم، آيةً تضطرهم؛ كناقة صالح وغيرها، وقولهم: { كَمَآ أُرْسِلَ ٱلأَوَّلُونَ } دَالٌّ على معرفتهم بإتيان الرُّسُلِ الأَمَمَ المتقدمةَ.