وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۚ قُلۡ أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ إِنۡ أَرَادَنِيَ ٱللَّهُ بِضُرٍّ هَلۡ هُنَّ كَٰشِفَٰتُ ضُرِّهِۦٓ أَوۡ أَرَادَنِي بِرَحۡمَةٍ هَلۡ هُنَّ مُمۡسِكَٰتُ رَحۡمَتِهِۦۚ قُلۡ حَسۡبِيَ ٱللَّهُۖ عَلَيۡهِ يَتَوَكَّلُ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ ٣٨
Dan demi sesungguhnya! Jika engkau (wahai Muhammad) bertanya kepada mereka (yang musyrik) itu: "Siapakah yang mencipta langit dan bumi?" Sudah tentu mereka akan menjawab: "Allah". Katakanlah (kepada mereka): "Kalau demikian, bagaimana fikiran kamu tentang yang kamu sembah yang lain dari Allah itu? Jika Allah hendak menimpakan daku dengan sesuatu bahaya, dapatkah mereka mengelakkan atau menghapuskan bahayaNya itu; atau jika Allah hendak memberi rahmat kepadaku, dapatkah mereka menahan rahmatNya itu?" Katakanlah lagi: "Cukuplah bagiku: Allah (yang menolong dan memeliharaku); kepadaNyalah hendaknya berserah orang-orang yang mahu berserah diri".
wala’in sa’altahum man khalaqa assamaawaati wal’arda layaquulunna allaahu qul ’afara’aytum maa tad‘uuna min duuni allaahi ’in ’araadaniya allaahu bidurrin hal hunna kaasyifaatu durrihi ’aw ’araadanii birahmatin hal hunna mumsikaatu rahmatihi qul hasbiya allaahu ‘alayhi yatawakkalu almutawakkiluuna
{ وَمَن يَهْدِ ٱللَّهُ } لدينه { فَمَا لَهُ مِن مُّضِلٍّ } عن دينه وهو أبو بكر وأصحابه ويقال هو أبو القاسم عليه السلام { أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِعَزِيزٍ } في ملكه وسلطانه { ذِي ٱنتِقَامٍ } ذي نقمة لمن لا يؤمن به { وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ } يعني كفار مكة { مَّنْ خَلَقَ ٱلسَّمَاوَاتِ وَٱلأَرْضَ لَيَقُولُنَّ } كفار مكة { ٱللَّهُ } خلقهما { قُلْ } لهم يا محمد { أَفَرَأَيْتُم مَّا تَدْعُونَ } تعبدون { مِن دُونِ ٱللَّهِ } اللات والعزى ومناة { إِنْ أَرَادَنِيَ ٱللَّهُ بِضُرٍّ } بشدة وبلاء { هَلْ هُنَّ } اللات والعزى ومناة { كَاشِفَاتُ ضُرِّهِ } رافعات بلاءه وشدته عني { أَوْ أَرَادَنِي بِرَحْمَةٍ } بعافية { هَلْ هُنَّ } اللات والعزة ومناة { مُمْسِكَاتُ } مانعات { رَحْمَتِهِ } عني حتى تأمروني بعبادتها { قُلْ } يا محمد { حَسْبِيَ ٱللَّهُ } ثقتي بالله { عَلَيْهِ يَتَوَكَّـلُ ٱلْمُتَوَكِّلُونَ } يعني به يشق الواثقون ويقال على المؤمنين أن يتوكلوا على الله.