معالم التنزيل/ البغوي · An-Nisaa · Ayat 91

معالم التنزيل/ البغوي

(ت 516 هـ)

Surah
An-Nisaa
Ayat
91 / 176
Bahasa kitab
Arab
سَتَجِدُونَ ءَاخَرِينَ يُرِيدُونَ أَن يَأۡمَنُوكُمۡ وَيَأۡمَنُواْ قَوۡمَهُمۡ كُلَّ مَا رُدُّوٓاْ إِلَى ٱلۡفِتۡنَةِ أُرۡكِسُواْ فِيهَاۚ فَإِن لَّمۡ يَعۡتَزِلُوكُمۡ وَيُلۡقُوٓاْ إِلَيۡكُمُ ٱلسَّلَمَ وَيَكُفُّوٓاْ أَيۡدِيَهُمۡ فَخُذُوهُمۡ وَٱقۡتُلُوهُمۡ حَيۡثُ ثَقِفۡتُمُوهُمۡۚ وَأُوْلَٰٓئِكُمۡ جَعَلۡنَا لَكُمۡ عَلَيۡهِمۡ سُلۡطَٰنٗا مُّبِينٗا
Kamu juga akan dapati golongan-golongan yang lain (yang pura-pura Islam) supaya mereka beroleh aman dari pihak kamu, dan (sebaliknya mereka melahirkan kekufurannya) supaya mereka beroleh aman dari pihak kaumnya (yang masih kafir). Tiap-tiap kali mereka diajak kepada fitnah (pencerobohan), mereka segera terjerumus ke dalamnya. Oleh itu, jika mereka tidak membiarkan kamu (dan terus mengganggu atau berpihak kepada musuh), dan (tidak pula) menawarkan perdamaian kepada kamu dan juga (tidak) menahan tangan mereka (daripada memerangi kamu), maka hendaklah kamu bertindak menawan mereka dan membunuh mereka di mana sahaja kamu menemuinya; kerana merekalah orang-orang yang Kami jadikan bagi kamu alasan yang terang nyata untuk bertindak terhadapnya.
satajiduuna ’aakhariina yuriiduuna ’an ya’manuukum waya’manuu qawmahum kulla maa rudduu ’ilaa alfitnati ’urkisuu fiihaa fa’in lam ya‘taziluukum wayulquu ’ilaykumu assalama wayakuffuu ’aydiyahum fakhudhuuhum waqtuluuhum haythu thaqiftumuuhum wa’ulaa’ikum ja‘alnaa lakum ‘alayhim sultaanan mubiinan
قوله تعالى: { سَتَجِدُونَ آخَرِينَ } قال الكلبي عن أبي صالح عن ابن عباس رضي الله عنهما: هم أسد وغَطفَان كانوا حاضري المدينة تكلموا بالإِسلام رياءً وهم غير مسلمين، وكان الرجل منهم يقول له قومه: بماذا أسلمت؟ فيقول آمنت بهذا القرد وبهذا العقرب والخنفساء، وإذا لقوا أصحاب النبي صلّى الله عليه وسلم قالوا: إنّا على دينكم، يريدون بذلك الأمنَ في الفريقين. وقال الضحاك عن ابن عباس: هم بنو عبد الدار كانوا بهذه الصفة، { يُرِيدُونَ أَن يَأْمَنُوكُمْ } ، فلا تتعرضوا لهم، { وَيَأْمَنُواْ قَوْمَهُمْ } ، فلا يتعرضوا لهم، { كُلَّ مَا رُدُّوۤاْ إِلَى ٱلْفِتْنِةِ } أي: دُعُوا إلى الشرك، { أُرْكِسُواْ فِيِهَا } أي: رجعوا وعادوا إلى الشرك، { فَإِن لَّمْ يَعْتَزِلُوكُمْ } أي: فإن لم يكفُّوا عن قتالكم حتى تسيروا إلى مكة، { وَيُلْقُوۤاْ إِلَيْكُمُ ٱلسَّلَمَ } أي: المفاداة والصلح، { وَيَكُفُّوۤاْ أَيْدِيَهُمْ } ، ولم يقبضوا أيديهم عن قتالكم، { فَخُذُوهُمْ } ، أسراء، { وَٱقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ } أي: وجدتموهم، { وَأُوْلَـٰئِكُمْ } أي: أهل هذه الصفة، { جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطَـٰناً مُّبِيناً } أي [حُجّةً بيّنةً ظاهرة بالقتل والقتال].
Kembali ke atas