تفسير القرآن/ علي بن ابراهيم القمي · Al-Anbiyaa · آیت 52

تفسير القرآن/ علي بن ابراهيم القمي

(ت القرن 4 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
52 / 112
د کتاب ژبه
عربي
إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا هَٰذِهِ ٱلتَّمَاثِيلُ ٱلَّتِيٓ أَنتُمۡ لَهَا عَٰكِفُونَ
Behold! he said to his father and his people, "What are these images, to which ye are (so assiduously) devoted?"
اِزْ قَالَ لِءَبِيهِ وَقَوْمِهِي مَا هَازِهِ تَّمَاسِيلُ لَّتِي اَنْتُمْ لَهَا عَاکِفُونْ
حكى عزَّ وجلَّ قول إبراهيم لقومه وأبيه فقال: { ولقد آتينا إبراهيم رشده من قبل - إلى قوله - بعد أن تولوا مدبرين } [51-57] قال: فلما نهاههم إبراهيم عليه السلام واحتج عليهم في عبادتهم الأصنام فلم ينتهوا فحضر عيد لهم فخرج نمرود وجميع أهل مملكته إلى عيد لهم وكره أن يخرج إبراهيم معه فوكله ببيت الأصنام فلما ذهبوا عمد إبراهيم إلى طعام فأدخله بيت أصنامهم فكان يدنو من صنم صنم ويقول له كل وتكلم فإذا لم يجبه أخذ القدوم فكسر يده ورجله حتى فعل ذلك بجميع الأصنام ثم علق القدوم في عنق الكبير منهم الذي كان في الصدر.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Ibn 'Abbas reported that Allah's Messenger (ﷺ) pronounced judgment on the basis of oath by the defendant.
Abu Tufail reported: I said to Ibn 'Abbas (Allah be pleased with them): People are of the view that Allah's Messenger (ﷺ) moved quickly round the House and between al-Safa and al-Marwa, and (thus) it is Sunnah. He said: They told the truth and they told the lie.

د نن ورځې دعاګانې

اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

ای الله، زما ربه! ماته توفیق راکړه چې ستا د هغه نعمت شکر وباسم چې ما او زما مور او پلار ته دې راکړی، او داسې نېک عمل وکړم چې ته ترې راضي شې؛ او په خپل رحمت مې په خپلو نېکو بندګانو کې شامل کړه.

ای الله! له تا په دنیا او آخرت کې بښنه، عافیت او سلامتي غواړم.

ای الله! له تا هدایت، تقوا، پاک لمني او بې نیازي غواړم.

ای الله! له تا ګټور علم، پاکه روزي او قبول شوی عمل غواړم.

ای الله! ماته بښنه وکړه، هدایت او روزي راکړه او عافیت راکړه. زه د قیامت په ورځ د درېدو د ځای له تنګوالي څخه په الله پناه غواړم.

"رَبَّنَا لَا تَجۡعَلۡنَا فِتۡنَةٗ لِّلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ⁠ وَنَجِّنَا بِرَحۡمَتِكَ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ⁠ ". [يُونُسُ - 85-86].

اې زموږ ربه، موږ د ظالم قوم لپاره فتنه مه ګرځوه او په خپل رحمت موږ له کافر قوم څخه وژغوره. [يونس - ۸۵-۸۶].

"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ⁠". [هُودٍ - 56].

ما پر الله توکل کړی، چې زما رب او ستاسو رب دی؛ هېڅ خوځنده نشته مګر دا چې هغه يې واک په لاس کې لري. بېشکه زما رب پر نېغه لار دی. [هود - ۵۶].