تفسير القرآن/ علي بن ابراهيم القمي · Al-Anbiyaa · آیت 53

تفسير القرآن/ علي بن ابراهيم القمي

(ت القرن 4 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
53 / 112
د کتاب ژبه
عربي
قَالُواْ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا لَهَا عَٰبِدِينَ
They said, "We found our fathers worshipping them."
قَالُو وَجَدْنَا آبَاءَنَا لَهَا عَابِدِينْ
حكى عزَّ وجلَّ قول إبراهيم لقومه وأبيه فقال: { ولقد آتينا إبراهيم رشده من قبل - إلى قوله - بعد أن تولوا مدبرين } [51-57] قال: فلما نهاههم إبراهيم عليه السلام واحتج عليهم في عبادتهم الأصنام فلم ينتهوا فحضر عيد لهم فخرج نمرود وجميع أهل مملكته إلى عيد لهم وكره أن يخرج إبراهيم معه فوكله ببيت الأصنام فلما ذهبوا عمد إبراهيم إلى طعام فأدخله بيت أصنامهم فكان يدنو من صنم صنم ويقول له كل وتكلم فإذا لم يجبه أخذ القدوم فكسر يده ورجله حتى فعل ذلك بجميع الأصنام ثم علق القدوم في عنق الكبير منهم الذي كان في الصدر.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Narrated Maimuna bint Al-Harith: My bed was beside the praying place (Musalla) of the Prophet (ﷺ) and sometimes his garment fell on me while I used to lie in my bed.
Sahih al-Bukhari

Reference : Sahih al-Bukhari 517 In-book reference : Book 8, Hadith 164 USC-MSA web (English) reference : Vol. 1, Book 9, Hadith 496 (deprecated numbering scheme)

حدیث او سرچینه یې ولولئ
Narrated Anas bin Malik: People used to give some of their datepalms to the Prophet (as a gift), till he conquered Bani Quraiza and Bani An-Nadir, whereupon he started returning their favors.

د نن ورځې دعاګانې
رَبِّ اغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي وَجَهْلِي وَإِسْرَافِي فِي أَمْرِي كُلِّهِ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي خَطَايَايَ وَعَمْدِي وَجَهْلِي وَهَزْلِي، وَكُلُّ ذَلِكَ عِنْدِي، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
اې زما ربه، زما خطا، ناپوهي، زما په ټولو کارونو کې زياتی او هغه څه راته وبښه چې ته پرې تر ما ښه پوه يې. اې الله، زما تېروتنې او قصدي کارونه، ناپوهي او ټوکې راته وبښه؛ دا ټول زما سره شته. اې الله، هغه څه راته وبښه چې مخکې مې کړي او وروسته مې کړي، او هغه چې پټ او څرګند مې کړي. ته مخکې کوونکی او وروسته کوونکی يې، او ته پر هر څه قادر يې.

"أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ⁠". [الْأَنْبِيَاءِ - 83].

ماته کړاو رسېدلی او ته تر ټولو غوره رحم کوونکی يې. [الأنبياء - ۸۳].

"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ⁠ ". [إِبْرَاهِيمُ - 41].

اې زموږ ربه، ما، زما مور او پلار او مؤمنان په هغه ورځ وبښه چې حساب به قائمېږي. [إبراهيم - ۴۱].