معالم التنزيل/ البغوي · An-Nisaa · آيت 136
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
اي الله! اسان جي سڀني معاملن جو انجام سٺو ڪر ۽ اسان کي دنيا جي رسوائي ۽ آخرت جي عذاب کان بچاءِ.
اي الله! اي اسان جا رب! جهنم جو عذاب اسان کان هٽاءِ؛ بيشڪ ان جو عذاب لڳاتار آهي.
اي الله! اي اسان جا رب! بيشڪ اسان ايمان آندو آهي، سو اسان جا گناهه بخش ۽ اسان کي باهه جي عذاب کان بچاءِ.
اي الله! مان تو کان جنت گهران ٿو ۽ باهه کان تنهنجي پناهه گهران ٿو.
اي الله! اي اسان جا رب! جيڪو تو پنهنجن رسولن ذريعي اسان سان وعدو ڪيو سو اسان کي عطا ڪر ۽ قيامت جي ڏينهن اسان کي رسوا نه ڪر؛ بيشڪ تون وعدو نٿو ٽوڙين.
"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].
"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ١٧". [الْقَصَصِ - 17].
"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ٢٤". [الْقَصَصِ - 24].
"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي٢٥ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي٢٦ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي٢٧ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي٢٨". [طه - 25-28].
اي منهنجا رب! بيشڪ مون پنهنجي نفس تي ظلم ڪيو، سو مون کي بخش. [القصص - ۱۶].
اي منهنجا رب! جيئن تو مون تي نعمت ڪئي، تيئن مان ڏوهارين جو ڪڏهن به مددگار نه ٿيندس. [القصص - ۱۷].
اي منهنجا رب! جيڪو خير تون مون ڏانهن نازل ڪرين تنهن جو مان محتاج آهيان. [القصص - ۲۴].
اي منهنجا رب! منهنجو سينو کولي ڏي، منهنجو ڪم آسان ڪر ۽ منهنجي زبان جي ڳنڍ کولي ڇڏ ته جيئن اهي منهنجي ڳالهه سمجهن. [طه - ۲۵–۲۸].
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
{ يَا أَيُّهَا ٱلَّذِينَ آمَنُواْ } بمحمدٍ صلّى الله عليه وسلم والقرآن وبموسى عليه السلام والتوراة { ءَامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ } محمد صلّى الله عليه وسلم، { وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلَّذِى نَزَّلَ عَلَىٰ رَسُولِهِ } ، يعني القرآن، { وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلَّذِىۤ أَنَزلَ مِن قَبْلُ } ، من التوراة والإِنجيل والزبور وسائر الكتب.
قرأ ابن كثير وابن عامر وأبو عمرو { نُزّل وأُنزل } بضم النون والألف، وقرأ الآخرون { نَزّل وأَنزل } بالفتح أي أنزل الله.
{ وَمَن يَكْفُرْ بِٱللَّهِ وَمَلَـٰئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَـٰلاً بَعِيداً } ، فلما نزلت هذه الآية قالوا: فإنا نؤمن بالله ورسوله والقرآن وبكل رسولٍ وكتاب كان قبل القرآن، والملائكة واليوم الآخر لا نُفرِّق بين أحد منهم ونحن له مسلمون.
وقال الضحاك: أراد به اليهود والنصارى، يقول: { يَا أَيُّهَا ٱلَّذِينَ آمَنُواْ } بموسى وعيسى { آمِنُواْ } بمحمدٍ والقرآن، وقال مجاهد: أراد به المنافقين، يقول: يا أيها الذين آمنوا باللّسان آمنوا بالقلب. قال أبو العالية وجماعة: هذا خطاب للمؤمنين يقول: { يَا أَيُّهَا ٱلَّذِينَ آمَنُواْ آمِنُواْ } أي أقيمُوا واثبتُوا على الإِيمان، كما يُقال للقائم: قُمْ حتى أرجع إليك، أي اثبت قائماً، وقيل: المراد به أهل الشرك، يعني { يَا أَيُّهَا ٱلَّذِينَ آمَنُواْ } بالّلاتِ والعُزَى { آمِنُواْ } بالله ورسوله.