تيسير التفسير/ اطفيش · Az-Zumar · آيت 38
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
(ت 1332 هـ)
"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ١٩١ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ١٩٢ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ١٩٣ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ١٩٤ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].
اي اسان جا رب! تو هي سڀ بي مقصد پيدا نه ڪيو آهي؛ تون پاڪ آهين، سو اسان کي باهه جي عذاب کان بچاءِ. اي اسان جا رب! جنهن کي تون باهه ۾ داخل ڪرين تنهن کي بيشڪ رسوا ڪيو اٿيئي، ۽ ظالمن جا ڪي مددگار ناهن. اي اسان جا رب! اسان هڪ سڏيندڙ کي ٻڌو جيڪو ايمان ڏانهن سڏي رهيو هو ته پنهنجي رب تي ايمان آڻيو، سو اسان ايمان آندو. اي اسان جا رب! اسان جا گناهه بخش، اسان جون برايون اسان کان پري ڪر ۽ اسان کي نيڪن سان گڏ وفات ڏي. اي اسان جا رب! جيڪو تو پنهنجن رسولن ذريعي اسان سان وعدو ڪيو سو اسان کي عطا ڪر ۽ قيامت جي ڏينهن اسان کي رسوا نه ڪر؛ بيشڪ تون وعدو نٿو ٽوڙين. [آل عمران - ۱۹۱–۱۹۴].
"رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ٣٠". [الْعَنْكَبُوتِ - 30].
"رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ١٦٩". [الشُّعَرَاءِ - 169].
اي منهنجا رب! فساد ڪندڙ قوم جي مقابلي ۾ منهنجي مدد ڪر. [العنكبوت - ۳۰].
اي منهنجا رب! مون کي ۽ منهنجي گهر وارن کي انهن جي عملن کان نجات ڏي. [الشعراء - ۱۶۹].
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
اي الله! اسان کي حق، حق ڪري ڏيکار ۽ ان جي پيروي ڪرڻ جي توفيق ڏي؛ ۽ باطل، باطل ڪري ڏيکار ۽ ان کان بچڻ جي توفيق ڏي.
اي الله! منهنجي نفس کي تقويٰ عطا ڪر ۽ ان کي پاڪ ڪر؛ تون ان کي پاڪ ڪرڻ وارن مان بهترين آهين، تون ان جو نگهبان ۽ مولا آهين.
اي الله! اي اسان جا رب! اسان لاءِ اسان جو نور پورو ڪر ۽ اسان کي بخش؛ بيشڪ تون هر شيءِ تي قادر آهين.
اي الله! ايمان کي اسان لاءِ محبوب ڪر ۽ ان کي اسان جي دلين ۾ سهڻو بڻاءِ؛ ۽ ڪفر، نافرماني ۽ گناهه کي اسان لاءِ ناپسنديده بڻاءِ، ۽ اسان کي سڌي راهه وارن مان ڪر.
اي الله! اي دلين کي ڦيرائيندڙ! اسان جون دليون پنهنجي فرمانبرداري ڏانهن ڦيراءِ.
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
{ إنْ أرادَنِي الله بضُرّ هل هنَّ كاشفات ضره أو أرادني برحْمة هل هنَّ ممسكات رحْمَته } وجواب الشرط أغنى عنه جملة الاستفهام، وان جعلنا الهمزة مما بعد الفاء فالمعنى أخبرونى، وجملة الاستفهام مفعوله معلق عنه، وقال: { كاشفات } و { ممسكت } بالتأنيث ذما لها بالضعف، ولأنهم يسمونها بأسماء الاناث، ويقولون هى اناث، ويعبرون عنهن أيضا بالذكور، وقدم الضر لأن دفعه أهم، والخير معه متكدر، والنفس مائلة الى التخلى عنه قبل التحلى بالخير، ولما سألهم سكنوا، فنزل قوله تعالى: { قُلْ حَسْبي الله } فى اصابة الخير، ودفع الضر { عليه } لا على غيره { يتَوكَّل المتَوكِّلون } من أراد التوكل، أو من اعتاد التوكل عليه.