وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۚ قُلۡ أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ إِنۡ أَرَادَنِيَ ٱللَّهُ بِضُرٍّ هَلۡ هُنَّ كَٰشِفَٰتُ ضُرِّهِۦٓ أَوۡ أَرَادَنِي بِرَحۡمَةٍ هَلۡ هُنَّ مُمۡسِكَٰتُ رَحۡمَتِهِۦۚ قُلۡ حَسۡبِيَ ٱللَّهُۖ عَلَيۡهِ يَتَوَكَّلُ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ ٣٨
Andolsun ki onlara: Gökleri ve yeri kim yarattı? diye sorsan, elbette "Allah'tır" derler. De ki: Öyleyse bana söyler misiniz? Allah bana bir zarar vermek isterse, Allah'ı bırakıp da taptıklarınız, O'nun verdiği zararı giderebilir mi? Yahut Allah, bana bir rahmet dilerse, onlar O'nun bu rahmetini önleyebilirler mi? De ki: Bana Allah yeter. Tevekkül edenler, ancak O'na güvenip dayanırlar.
Vele'in se'eltehüm men haleka essemâvâti vel'erda leyekûlünne allâhü kul 'efera'eytüm mâ ted’ûne min dûni allâhi 'in 'erâdeniye allâhü bidurrin hel hünne kâşifâtü durrihi 'ev 'erâdenî birahmetin hel hünne mümsikâtü rahmetihi kul hasbiye allâhü ’aleyhi yetevekkelü elmütevekkilûne
{ إنْ أرادَنِي الله بضُرّ هل هنَّ كاشفات ضره أو أرادني برحْمة هل هنَّ ممسكات رحْمَته } وجواب الشرط أغنى عنه جملة الاستفهام، وان جعلنا الهمزة مما بعد الفاء فالمعنى أخبرونى، وجملة الاستفهام مفعوله معلق عنه، وقال: { كاشفات } و { ممسكت } بالتأنيث ذما لها بالضعف، ولأنهم يسمونها بأسماء الاناث، ويقولون هى اناث، ويعبرون عنهن أيضا بالذكور، وقدم الضر لأن دفعه أهم، والخير معه متكدر، والنفس مائلة الى التخلى عنه قبل التحلى بالخير، ولما سألهم سكنوا، فنزل قوله تعالى: { قُلْ حَسْبي الله } فى اصابة الخير، ودفع الضر { عليه } لا على غيره { يتَوكَّل المتَوكِّلون } من أراد التوكل، أو من اعتاد التوكل عليه.