تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين · Aal-i-Imraan · آيت 116
تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين
(ت 399هـ)
(ت 399هـ)
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
اي الله! اسان کي مسلمان جي حالت ۾ زنده رک، مسلمان جي حالت ۾ وفات ڏي ۽ نيڪن سان گڏ ملاءِ.
اي الله! هن امت لاءِ اهڙو سڌي واٽ وارو معاملو تيار ڪر جنهن ۾ تنهنجي فرمانبردارن کي عزت ۽ نافرمانن کي ذلت ملي، نيڪيءَ جو حڪم ڏنو وڃي ۽ برائيءَ کان روڪيو وڃي.
اي الله! پنهنجي ٻانهي ۽ رسول محمد تي ۽ سندس سڀني گهر وارن ۽ صحابين تي درود، سلام ۽ برڪت نازل ڪر.
"رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ١٩". [النَّمْلِ - 19].
اي منهنجا رب! مون کي توفيق ڏي ته تنهنجي ان نعمت جو شڪر ڪريان جيڪا تو مون تي ۽ منهنجي ماءُ پيءُ تي ڪئي، ۽ اهڙو نيڪ عمل ڪريان جنهن سان تون راضي ٿين، ۽ پنهنجي رحمت سان مون کي پنهنجن نيڪ ٻانهن ۾ داخل ڪر. [النمل - ۱۹].
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
{ هَآأَنْتُمْ أُوْلاۤءِ تُحِبُّونَهُمْ } يقول للمؤمنين أنتم تحبون المنافقين لأنهم أظهروا الإيمان فأحبوهم على ما أظهروا ولم يعلموا ما في قلوبهم { وَلاَ يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِٱلْكِتَابِ كُلِّهِ } أي وهم لا يؤمنون فيها إضمار { وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوۤاْ آمَنَّا } مخافة على دمائهم وأموالهم { وَإِذَا خَلَوْاْ عَضُّواْ عَلَيْكُمُ ٱلأَنَامِلَ مِنَ ٱلْغَيْظِ } مما يجدون في قلوبهم.
قال الله لنبيه { قُلْ مُوتُواْ بِغَيْظِكُمْ } الآية { إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ } يعني بالحسنة النصر { وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ } نكبة من المشركين { يَفْرَحُواْ بِهَا وَإِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ لاَ يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً } أي أنهم لا شوكة لهم إلا أذى بالألسنة { إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ } أي يجازيهم بما يعملون.