معالم التنزيل/ البغوي · At-Tawba · Ayat 35
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
"رَبَّنَآ ءَامَنَّا بِمَآ أَنزَلۡتَ وَٱتَّبَعۡنَا ٱلرَّسُولَ فَٱكۡتُبۡنَا مَعَ ٱلشَّٰهِدِينَ٥٣ ". [آلُ عِمْرَانَ - 53].
Duh Gusti kami, kami iman kana naon anu parantos Gusti turunkeun sareng kami nuturkeun Rasul, ku kituna catet kami sareng jalma-jalma anu nyaksian. [Ali Imran 53].
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
Ya Allah, jantenkeun kami hirup minangka Muslim, wafat minangka Muslim, sareng kumpulkeun kami sareng jalma-jalma anu saleh.
Ya Allah, tetepkeun pikeun umat ieu urusan anu leres, anu di jerona jalma anu taat ka Gusti dimulyakeun sareng jalma anu maksiat ka Gusti direndahkeun, kahadéan diparéntahkeun sareng kamungkaran dicegah.
Ya Allah, pasihan salawat, salam, sareng berkah ka hamba sareng utusan Gusti Muhammad, sareng ka kulawarga sareng sadaya sahabatna.
"رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ١٩". [النَّمْلِ - 19].
Gusti abdi, bimbing abdi supados tiasa nganuhunkeun nikmat Anjeun anu parantos dipasihkeun ka abdi sareng ka sepuh abdi, sareng supados ngalakukeun amal saleh anu Anjeun ridai. Lebetkeun abdi ku rahmat Anjeun kana golongan hamba-hamba Anjeun anu saleh. [An-Naml - 19].
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
وسئل أبو بكر الوراق: لِمَ خَصّ الجباه والجنوب والظهور بالكي؟ قال: لأن الغني صاحب الكنز إذا رأى الفقير قبض وجهه، وزوى ما بين عينيه، وولاَّه ظهره، وأعرض عنه بكشحه.
قوله تعالى: { هَـٰذَا مَا كَنَزْتُمْ } ، أي: يقال لهم: هذا ما كنزتم، { لأَنْفُسِكُمْ فَذُوقُواْ مَا كُنتُمْ تَكْنِزُونَ } ، أي: تمنعون حقوق الله تعالى في أموالكم. وقال بعض الصحابة: هذه الآية في أهل الكتاب. وقال الأكثرون: هي عامة في أهل الكتاب والمسلمين، وبه قال أبو ذر رضي الله عنه.