تفسير الجيلاني/ الجيلاني · Al-A'raaf · Ayat 191
تفسير الجيلاني/ الجيلاني
(ت713هـ)
(ت713هـ)
"رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ٣٨". [آلِ عِمْرَانَ - 38].
"رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ٨٩". [الْأَنْبِيَاءِ - 89].
Gusti abdi, pasihan abdi turunan anu hadé ti Anjeun. Saéstuna Anjeun Maha Ngadangu doa. [Ali ‘Imran - 38].
Gusti abdi, ulah tinggalkeun abdi nyalira, sareng Anjeun anu pangsaéna di antara anu ngawaris. [Al-Anbiya - 89].
"رَبَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلرَّٰحِمِينَ١٠٩ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 109].
Duh Gusti kami, kami parantos iman, ku kituna hapunten sareng welasan kami. Gusti anu pangsaéna di antara anu welas asih. [Al-Muminun 109].
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
Ya Allah, tunjukkeun ka kami anu leres minangka bebeneran sareng pasihan kami kamampuan nuturkeunana. Tunjukkeun ka kami anu batil minangka kabatilan sareng pasihan kami kamampuan ngajauhanana.
Ya Allah, pasihan takwa ka jiwa abdi sareng sucikeun éta. Gusti Nu Pangsaéna nyucikeunana, Gusti pangreksa sareng pangurusna.
Ya Allah, Gusti kami, sampurnakeun cahaya kami sareng hapunten kami. Saleresna Gusti Maha Kawasa kana sagala hal.
Ya Allah, jantenkeun iman dipikacinta ku kami sareng hias éta dina manah kami. Jantenkeun kufur, kalakuan fasik, sareng maksiat henteu dipikaresep ku kami, sareng jantenkeun kami kalebet jalma-jalma anu meunang pituduh.
Ya Allah, Nu Ngabalikkeun manah, arahkeun manah kami pikeun taat ka Gusti.
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
{ فَلَمَّآ آتَاهُمَا صَالِحاً } بعد صالح، وطالحاً بعد طالح، بطناً بعد بطن { جَعَلاَ } موضع الشكر { لَهُ شُرَكَآءَ } بإغواء الشيطان إياهما { فِيمَآ آتَاهُمَا } من الأولاد فسمياهم بعبد الحارث وعبد العزى، وعبد المناة، بتعليم الشيطان إياهما { فَتَعَالَى ٱللَّهُ } المنزه بذاته عن الشريك مطلقاً، سيما { عَمَّا يُشْرِكُونَ } [الأعراف: 190] هما وغيرهما من المشركين.
ثمَّ لمَّا لم يكن شركهما عن قصد واختيار، بل وسوسة الشيطان وإغوائه وبخ سبحانه عليهم؛ لينزجروا، وقال: { أَيُشْرِكُونَ } جمعه باعتبار أولاده معنا { مَا لاَ يَخْلُقُ } ويظهر { شَيْئاً } حقيلاً قليلاً، بل { وَهُمْ } أي: الأصنام والشركات في أنفسهم { يُخْلَقُونَ } [الأعراف: 191] مخلوقون كسائر المخلوقات.
{ وَ } كيف يشركون الأصنام معنا في الألوهية والربوبية، مع أنهم { لاَ يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ } أي: لعبدتهم { نَصْراً } يدفع عنهم الأذى؛ لكونهم جمادات { وَلآ أَنْفُسَهُمْ يَنصُرُونَ } [الأعراف: 192] أي: لا يقدرون أن يصنروا أنفسهم بدفع ما يؤذيهم، لكونهم جمادات، وبكسرهم، فكيف لغيرهم؟.