معالم التنزيل/ البغوي · Al-Anbiyaa · வசனம் 45

معالم التنزيل/ البغوي

(ت 516 هـ)

ஸூரா
Al-Anbiyaa
வசனம்
45 / 112
நூலின் மொழி
அரபு
قُلۡ إِنَّمَآ أُنذِرُكُم بِٱلۡوَحۡيِۚ وَلَا يَسۡمَعُ ٱلصُّمُّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ
"நிச்சயமாக நான் உங்களுக்கு எச்சரிக்கை செய்வதெல்லாம் வஹீ மூலம் எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டதைக் கொண்டேதான்" என்று (நபியே!) நீர் கூறும்; எனினும், செவிடர்கள் அச்சமூட்டி எச்சரிக்கப்படும் போது, (அவர்கள் நேர்வழி பெறும்) அந்த அழைப்பைச் செவிமடுக்க மாட்டார்கள்.
குல் 'இன்னமா 'உன்ஸிருகும் பில்வஹ்யி வலா யஸ்ம’உ அஸ்ஸும்மு அத்து’ஆ'அ 'இஸா மா யுன்ஸரூன
{ قُلْ إِنَّمَآ أُنذِرُكُم بِٱلْوَحْىِ } ، أي أخوفكم بالقرآن، { وَلاَ يَسْمَعُ ٱلصُّمُّ ٱلدُّعَآءَ } ، قرأ ابن عامر بالتاء وضمها وكسر الميم، " الصم " نصب، جعل الخطاب للنبي صلى الله عليه وسلم، وقرأ الآخرون بالياء وفتحها وفتح الميم، " الصم " رفعٌ، { إِذَا مَا يُنذَرُونَ } ، يَخوَّفون.
{ وَلَئِن مَّسَّتْهُمْ } ، أصابتهم { نَفْحَةٌ } ، قال ابن عباس رضي الله عنهما طَرَفٌ. وقيل: قليلٌ. قال ابن جريج: نصيبٌ، من قولهم نفح فلان لفلان من ماله أي أعطاه حظاً منه. وقيل: ضربة من قولهم نَفَحَتِ الدابةُ برجلها إذا ضربت، { مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَٰويْلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ } ، أي بإهلاكنا إنّا كنّا مشركين، دعوا على أنفسهم بالويل بعدما أقروا بالشرك.
{ وَنَضَعُ ٱلْمَوَٰزِينَ ٱلْقِسْطَ } ، أي ذوات القسط، والقسط: العدل، { لِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ فَلاَ تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً } ، لا ينقص من ثواب حسناته ولا يزاد على سيآته، وفي الأخبار: إن الميزان له لسان وكفتان.
روي أن داود عليه السلام سأل ربه أن يريه الميزان فأراه كل كفة ما بين المشرق والمغرب، فغُشي عليه، فلما أفاق فقال: يا إلهي من الذي يقدر أن يملأ كفته حسنات؟ قال: يا داود إني إذا رضيت عن عبدي ملأتها بتمرة.
{ وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِن خَرْدَلٍ } ، قرأ أهل المدينة { مثقال } برفع اللام هاهنا وفي سورة لقمان، أي وإن وقع مثقال حبة، ونصبها الآخرون على معنى: وإن كان ذلك الشيء مثقال حبة أي زنة من خردل، { أَتَيْنَا بِهَا } أحضرناها لنجازي بها.
{ وَكَفَىٰ بِنَا حَـٰسِبِينَ } ، قال السدي: مُحصين، والحَسْبُ معناه: العدّ، وقال ابن عباس رضي الله عنهما: عالمين حافظين، لأن من حسب شيئاً علمه وحفظه.
மேலே செல்

ஹதீஸ் நூலகத்திலிருந்து

ஹதீஸ்
Narrated Abu Huraira: Allah's Messenger (ﷺ) said, "There is a Sadaqa to be given for every joint of the human body; and for every day on which the sun rises there is a reward of a Sadaqa (i.e. charitable gift) for the one who establishes justice among people."
It has been narrated on the authority of Abu Mas'ud al-Ansari who said A man brought a muzzled she-camel and said: It is (offered) in the way of Allah. The Messenger of Allah (ﷺ) said: For this you will have seven hundred she-camels on the Day of Judgment all of which will be muzzled.

இன்றைய துஆக்கள்

"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].

"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ⁠". [الْقَصَصِ - 17].

"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ⁠". [الْقَصَصِ - 24].

"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي⁠ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي⁠ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي⁠ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي⁠". [طه - 25-28].

என் இறைவா! எனக்கு நானே அநீதி இழைத்துக்கொண்டேன்; என்னை மன்னிப்பாயாக. [அல்கஸஸ் 28:16]

என் இறைவா! நீ எனக்கு அருட்கொடை வழங்கியிருப்பதால் நான் குற்றவாளிகளுக்கு ஒருபோதும் உதவியாளனாக இருக்கமாட்டேன். [அல்கஸஸ் 28:17]

என் இறைவா! நீ எனக்கு இறக்கியருளும் எந்த நன்மைக்கும் நான் தேவையுடையவனாக இருக்கிறேன். [அல்கஸஸ் 28:24]

என் இறைவா! என் நெஞ்சை எனக்கு விரிவாக்கி, என் காரியத்தை எனக்கு எளிதாக்கி, என் நாவிலுள்ள முடிச்சை அவிழ்ப்பாயாக; அவர்கள் என் சொல்லைப் புரிந்துகொள்வார்கள். [20:25–28]

"رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرٗا وَتَوَفَّنَا مُسۡلِمِينَ⁠ ". [الْأَعْرَافُ - 126].

எங்கள் இறைவா! எங்கள் மீது பொறுமையைப் பொழிந்து, எங்களை முஸ்லிம்களாக மரணிக்கச் செய்வாயாக. [7:126]

اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا، وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ، فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ.
இறைவா! எனக்கு நானே மிகுந்த அநீதி இழைத்துக்கொண்டேன்; உன்னைத் தவிர பாவங்களை மன்னிப்பவர் இல்லை. ஆகவே உன் புறத்திலிருந்து எனக்கு மன்னிப்பளித்து என்மீது அருள் புரிவாயாக; நிச்சயமாக நீயே மன்னிப்பவனும் நிகரற்ற அன்புடையோனும் ஆவாய்.