تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · வசனம் 76

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

ஸூரா
Al-Anbiyaa
வசனம்
76 / 112
நூலின் மொழி
அரபு
وَنُوحًا إِذۡ نَادَىٰ مِن قَبۡلُ فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
இன்னும், நூஹ் - அவர் முன்னே பிரார்த்தித்தபோது, அவருக்கு (அவருடைய பிரார்த்தனையை ஏற்று)) பதில் கூறினோம்; அவரையும், அவருடைய குடும்பத்தாரையும் மிகப் பெரிய துன்பத்திலிருந்தும் நாம் ஈடேற்றினோம்.
வனூஹன் 'இஸ் நாதா மின் கப்லு ஃபஸ்தஜப்னா லஹு ஃபனஜ்ஜய்னாஹு வ'அஹ்லஹு மின அல்கர்பி அல்’அஸீமி
{ نَادَى } دعانا على قومه من قبل إبراهيم { الْكَرْبِ الْعَظِيمِ } الغرق بالطوفان.
மேலே செல்