تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · Ayə 76

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
76 / 112
Kitabın dili
Ərəb dili
وَنُوحًا إِذۡ نَادَىٰ مِن قَبۡلُ فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
(Ya Rəsulum!) Nuhu da (yad et)! O daha öncə (öz kafir ümmətinin əzaba düçar olması haqqında) yalvarıb dua etmişdi. Biz onun duasını qəbul buyurmuş, onu da, ailəsini də böyük fəlakətdən (tufandan) qurtarmışdıq!
Vanuuhan 'iz naadaa min qablu fastacabnaa lahu fanaccaynaahu va'ahlahu mina alkarbi al’aziimi
{ نَادَى } دعانا على قومه من قبل إبراهيم { الْكَرْبِ الْعَظِيمِ } الغرق بالطوفان.
Yuxarı qayıt