تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · Ayə 74

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
74 / 112
Kitabın dili
Ərəb dili
وَلُوطًا ءَاتَيۡنَٰهُ حُكۡمٗا وَعِلۡمٗا وَنَجَّيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِي كَانَت تَّعۡمَلُ ٱلۡخَبَٰٓئِثَۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمَ سَوۡءٖ فَٰسِقِينَ
Biz Luta da bir hökm (hikmət, peyğəmbərlik; çətin məsələləri həll edib hökm çıxartmaq) və elm verdik, onu (əhalisi) çirkin işlər görən bir məmləkətdən (çıxardıb) xilas etdik. Həqiqətən, onlar pis, fasiq (Allaha asi olan, pozğun) bir tayfa idilər.
Valuutan 'aataynaahu hukman va’ilman vanaccaynaahu mina alqaryati allatii kaanat ta’malu alxabaa'isa 'innahum kaanuu qavma sav'in faasiqiina
{ وَلُوطاً ءَاتَيْنَاهُ حُكْماً } نبوة أو قضاء بين الناس " ع " { وَعِلْماً } فقهاً { الْخَبَآئِثَ } اللواط، أو الضراط والقرية: سدوم.
Yuxarı qayıt