تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · Ayet 74

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

Sure
Al-Anbiyaa
Ayet
74 / 112
Kitap dili
Arapça
وَلُوطًا ءَاتَيۡنَٰهُ حُكۡمٗا وَعِلۡمٗا وَنَجَّيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِي كَانَت تَّعۡمَلُ ٱلۡخَبَٰٓئِثَۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمَ سَوۡءٖ فَٰسِقِينَ
Lût'a gelince, ona da hüküm (hakimlik, peygamberlik, hükümdarlık) ve ilim verdik; onu, çirkin işler yapmakta olan memleketten kurtardık. Zira onlar (o memleketin halkı), gerçekten fena işler yapan kötü bir kavimdi.
Velûtan 'âteynâhü hukmen va’ilmen venecceynâhü mine elkaryeti elletî kânet ta’melü elhabâ'ise 'innehüm kânû kavme sev'in fâsikîne
{ وَلُوطاً ءَاتَيْنَاهُ حُكْماً } نبوة أو قضاء بين الناس " ع " { وَعِلْماً } فقهاً { الْخَبَآئِثَ } اللواط، أو الضراط والقرية: سدوم.
Yukarı dön