تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · Ajeti 74
تفسير القرآن/ ابن عبد السلام
(ت 660 هـ)
وَلُوطًا ءَاتَيۡنَٰهُ حُكۡمٗا وَعِلۡمٗا وَنَجَّيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِي كَانَت تَّعۡمَلُ ٱلۡخَبَٰٓئِثَۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمَ سَوۡءٖ فَٰسِقِينَ
(ت 660 هـ)
"حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ١٢٩ ". [التَّوْبَةُ - 129].
«Më mjafton Allahu; nuk ka të adhuruar me të drejtë përveç Tij. Tek Ai mbështetem dhe Ai është Zoti i Arshit madhështor». [Et-Teube, 129].
"لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ٨٧". [الْأَنْبِيَاءِ - 87].
«Nuk ka të adhuruar me të drejtë përveç Teje. I pastër nga çdo e metë je Ti; vërtet isha prej atyre që i bënë padrejtësi vetes». [El-Enbija, 87].
Dhikri juaj i përditshëm, pa internet. Falas.
Android · iPhone · iPad