تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · Ayah 78
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
(ت 1332 هـ)
"لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ٨٧". [الْأَنْبِيَاءِ - 87].
“Walang karapat-dapat sambahin maliban sa Iyo. Kaluwalhatian sa Iyo; tunay na ako ay kabilang sa mga nakagawa ng mali.” [Al-Anbiya 87]
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
O Allah, gawing mabuti ang aming kahihinatnan sa lahat ng gawain at iligtas kami sa kahihiyan sa mundong ito at sa parusa sa kabilang buhay.
O Allah, Panginoon namin, ilayo Mo sa amin ang parusa ng Impiyerno; tunay na ang parusa nito ay hindi mahihiwalay.
O Allah, Panginoon namin, tunay na kami ay sumampalataya, kaya patawarin Mo ang aming mga kasalanan at iligtas kami sa parusa ng Apoy.
O Allah, hinihiling ko sa Iyo ang Paraiso at humihingi ako ng Iyong proteksiyon mula sa Apoy.
O Allah, Panginoon namin, ibigay Mo sa amin ang ipinangako Mo sa amin sa pamamagitan ng Iyong mga Sugo at huwag Mo kaming ipahiya sa Araw ng Pagkabuhay na Muli; tunay na hindi Mo sinisira ang pangako.
Iyong pang-araw-araw na azkar, kahit walang internet. Libre.
Android · iPhone · iPad
{ إذ يحكمان } ظرف لذلك المقدر، أو بدل المراد حكماً بصيغة الماضى، وجىء بالمضارع استحضاراً الماضية، كأنها تشاهد بصورتها { فى الحرث } والمراد بالحرث هنا الزرع، وعن ابن مسعود العنب تشبيهاً له بما يحرث { إذْ نَفَشَت } رعت ليلا بلا راع، وأصل النفش التفرق، فالمراد تفرقت وانتشرت { فيه غَنَم القوْم وكنَّا لحُكمِهِم شاهدين } حاضرين بعلمنا، فلا يختل والهاء بسليمان وداود، والجمع للتعظيم، كقوله تعالى:{ رب ارجعون } [المؤمنون: 99] أو اثنان جماعة حقيقة أو مجازاً، ويدل لذلك قراءة ابن عباس لحكمهما، وقيل: لهما وللخصوم المدلول عليهم بالمقام، واللقوم، أى للحكم الواقع بينهم هكذا، فلا يضرنا اختلافهم بالوقوع منهما، وعلى القوم ولخصومهم.