تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · Ayet 89

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

Sure
Al-Anbiyaa
Ayet
89 / 112
Kitap dili
Arapça
وَزَكَرِيَّآ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥ رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ
Zekeriyya'yı da (an). Hani o, Rabbine şöyle niyaz etmişti: Rabbim! Beni yalnız bırakma! Sen, vârislerin en hayırlısısın, (her şey sonunda senindir).
Vezekeriyyâ 'iz nâdâ rabbehü rabbi lâ tezernî ferden ve'ente hayru elvârisîne
{ فَرْداً } خلياً من عصمتك، أو عادلاً عن طاعتك، أو وحيداً بغير ولد عند الجمهور.
Yukarı dön