الكشاف/ الزمخشري · Al-Anbiyaa · Ayet 47

الكشاف/ الزمخشري

(ت 538 هـ)

Sure
Al-Anbiyaa
Ayet
47 / 112
Kitap dili
Arapça
وَنَضَعُ ٱلۡمَوَٰزِينَ ٱلۡقِسۡطَ لِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ فَلَا تُظۡلَمُ نَفۡسٞ شَيۡـٔٗاۖ وَإِن كَانَ مِثۡقَالَ حَبَّةٖ مِّنۡ خَرۡدَلٍ أَتَيۡنَا بِهَاۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَٰسِبِينَ
Biz, kıyamet günü için adalet terazileri kurarız. Artık kimseye, hiçbir şekilde haksızlık edilmez. (Yapılan iş,) bir hardal tanesi kadar dahi olsa, onu (adalet terazisine) getiririz. Hesap gören olarak biz (herkese) yeteriz.
Veneda’u elmevâzîne elkısta liyevmi elkıyâmeti felâ tüzlemü nefsün şey'en ve'in kâne miskâle habbetin min hardelin 'eteynâ bihâ vekefâ binâ hâsibîne
وصفت { ٱلْمَوٰزِينَ } بالقسط وهو العدل، مبالغة، كأنها في أنفسها قسط. أو على حذف المضاف، أي ذوات القسط. واللام في { لِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ } مثلها في قولك جئته لخمس ليال خلون من الشهر. ومنه بيت النابغة ( تَرَسَّمْتُ آيَاتٍ لَهَا فَعَرَفْتُهَا لِسِتَّةِ أعْوَامِ وَذَا الْعَامُ سَابِعُ ) وقيل لأهل يوم القيامة، أي لأجلهم. فإن قلت ما المراد بوضع الموازين؟ قلت فيه قولان، أحدهما إرصاد الحساب السويّ، والجزاء على حسب الأعمال بالعدل والنصفة، من غير أن يظلم عباده مثقال ذرّة، فمثل ذلك بوضع الموازين لتوزن بها الموزونات. والثاني أنه يضع الموازين الحقيقية ويزن بها الأعمال. عن الحسن هو ميزان له كفتان ولسان. ويروى أن داود عليه السلام سأل ربه أن يريه الميزان، فلما رآه غشي عليه، ثم أفاق فقال يا إلهي من الذي يقدر أن يملأ كفته حسنات، فقال يا داود، إني إذا رضيت عن عبدي ملأتها بتمرة. فإن قلت كيف توزن الأعمال وإنما هي أعراض؟ قلت فيه قولان، أحدهما توزن صحائف الأعمال. والثاني تجعل في كفة الحسنات جواهر بيض مشرقة، وفي كفة السيئات جواهر سود مظلمة. وقرىء مِثْقَالُ حَبَّةٍ على «كان» التامة، كقوله تعالى{ وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍ } البقرة 280 وقرأ ابن عباس ومجاهد { أَتَيْنَا بِهَا } وهي مفاعلة من الإتيان بمعنى المجازاة والمكافأة، لأنهم أتوه بالأعمال وأتاهم بالجزاء وقرأ حميد «أثبنا بها» من الثواب. وفي حرف أُبيّ «جئنا بها». وأنث ضمير المثقال لإضافته إلى الحبة، كقولهم ذهبت بعض أصابعه، أي آتيناهما.
Yukarı dön

Hadis kütüphanesinden

Hadis
Narrated Jabir bin `Abdullah: My father was martyred on the day (of the battle) of Uhud and his creditors demanded the debt back in a harsh manner. So I went to Allah's Messenger (ﷺ) and informed him of that, he asked them to accept the fruits of my garden and excuse my father, but they refused. So, Allah's Messenger (ﷺ) did not give them the fruits, nor did he cut them and distribute them among them, but said, "I will come to you tomorrow morning." So, he came to us the next morning and walked about in between the date-palms and invoked Allah to bless their fruits. I plucked the fruits and gave back all the rights of the creditors in full, and a lot of fruits were left for us. Then I went to Allah's Messenger (ﷺ), who was sitting, and informed him about what happened. Allah's Messenger (ﷺ) told `Umar, who was sitting there, to listen to the story. `Umar said, "Don't we know that you are Allah's Messenger (ﷺ)? By Allah! you are Allah's Messenger (ﷺ)!"

Günün duaları

"فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ أَنتَ وَلِيِّۦ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۖ تَوَفَّنِي مُسۡلِمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ⁠". [يُوسُفَ - 101].

"Göklerin ve yerin yaratıcısı! Dünyada da ahirette de benim velim Sensin. Canımı Müslüman olarak al ve beni salihlerin arasına kat.". [Yûsuf - 101].

اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.

اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.

اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.

اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.

Allah’ım! Bize hakkı hak olarak göster ve ona uymayı nasip et; batılı batıl olarak göster ve ondan sakınmayı nasip et.

Allah’ım! Nefsime takvasını ver ve onu arındır; onu en iyi arındıran sensin, onun velisi ve mevlası sensin.

Allah’ım! Rabbimiz! Nurumuzu tamamla ve bizi bağışla. Şüphesiz sen her şeye kadirsin.

Allah’ım! İmanı bize sevdir ve kalplerimizi onunla süsle; inkârı, fasıklığı ve isyanı bize çirkin göster ve bizi doğru yolda olanlardan eyle.

Allah’ım! Ey kalpleri yönlendiren, kalplerimizi sana itaate yönelt.

اللَّهُمَّ أَصْلِحْ لِي دِينِي الَّذِي هُوَ عِصْمَةُ أَمْرِي، وَأَصْلِحْ لِي دُنْيَايَ الَّتِي فِيهَا مَعَاشِي، وَأَصْلِحْ لِي آخِرَتِي الَّتِي فِيهَا مَعَادِي وَاجْعَلِ الْحَيَاةَ زِيَادَةً لِي فِي كُلِّ خَيْرٍ، وَاجْعَلِ الْمَوْتَ رَاحَةً لِي مِنْ كُلِّ شَرٍّ.
Allah’ım! İşimin koruyucusu olan dinimi benim için düzelt. Geçimimin bulunduğu dünyamı benim için düzelt. Dönüşümün bulunduğu ahiretimi benim için düzelt. Hayatı her hayırda benim için bir artış, ölümü de her şerden bir rahatlık kıl.