وَلَوۡ أَنَّ قُرۡءَانٗا سُيِّرَتۡ بِهِ ٱلۡجِبَالُ أَوۡ قُطِّعَتۡ بِهِ ٱلۡأَرۡضُ أَوۡ كُلِّمَ بِهِ ٱلۡمَوۡتَىٰۗ بَل لِّلَّهِ ٱلۡأَمۡرُ جَمِيعًاۗ أَفَلَمۡ يَاْيۡـَٔسِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن لَّوۡ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَهَدَى ٱلنَّاسَ جَمِيعٗاۗ وَلَا يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُواْ قَارِعَةٌ أَوۡ تَحُلُّ قَرِيبٗا مِّن دَارِهِمۡ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ وَعۡدُ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ ٣١
Eğer okunan bir Kitapla dağlar yürütülseydi veya onunla yer parçalansaydı, yahut onunla ölüler konuşturulsaydı (o Kitap yine bu Kur'an olacaktı). Fakat bütün işler Allah'a aittir. İman edenler hâla bilmediler mi ki, Allah dileseydi bütün insanları hidayete erdirirdi? Allah'ın vâdi gelinceye kadar inkâr edenlere, yaptıklarından dolayı ya ansızın büyük bir belâ gelmeye devam edecek veya o belâ evlerinin yakınına inecek. Allah, vâdinden asla dönmez.
Velev 'enne kur'ânen süyyirat bihi elcibâlü 'ev kuttı’at bihi el'erdu 'ev küllime bihi elmevtâ bel lillâhi el'emru cemî’an 'efelem yey'esi ellezîne 'âmenû 'en lev yeşâ'ü allâhü lehedâ ennâse cemî’an velâ yezâlü ellezîne keferû tüsîbühüm bimâ sana’û kâri’atün 'ev tehullü karîben min dârihim hattâ ye'tiye va’dü allâhi 'inne allâhe lâ yühlifü elmî’âde
1381- حدثنا عبد الرزاق، عن معمر، عن قتادة، في قوله تعالى: { تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُواْ قَارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيباً مِّن دَارِهِمْ }: [الآية: 31]، قال: يعني النبي صلى الله عليه وسلم يحل قريباً من دارهم.
1382- عبد الرزاق، عن معمر، وقال الحسن: تحل القارعة قريباً من دارهم.
1383- عبد الرزاق، عن معمر، عن قتادة في قوله تعالى: { حَتَّىٰ يَأْتِيَ وَعْدُ ٱللَّهِ }: [الآية: 31] قال: فتح مكة.