تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · Ayə 17

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
17 / 112
Kitabın dili
Ərəb dili
لَوۡ أَرَدۡنَآ أَن نَّتَّخِذَ لَهۡوٗا لَّٱتَّخَذۡنَٰهُ مِن لَّدُنَّآ إِن كُنَّا فَٰعِلِينَ
Əgər Biz (Özümüzə) əyləncə etmək (arvad-uşaq düzəltmək) istəsəydik, onu mütləq Öz dərgahımızdan (mələklərdən, hurilərdən) edərdik. Lakin Biz (bunu) etmədik. (Çünki Allaha, insanlardan fərqli olaraq, əylənmək, Özünə övlad götürmək, yaxud kimisə Özünə yoldaş etmək yaraşmaz).
Lav 'aradnaa 'an nattaxiza lahvan lattaxaznaahu min ladunnaa 'in kunnaa faa’iliina
{ لَهْواً } ولداً [ردٌ] لقولهم في عيسى، أو المرأة بلغة أهل اليمن [ردٌ] لقولهم في مريم، أو داعي الهوى ونازع الشهوة { مِن لَّدُنَّآ } لاتخذنا نساءً وولداً من أهل السماء لا من أهل الأرض { إِن كُنَّا } نفي، أو شرط تقديره لاتخذناه عندنا بحيث لا يصل علمه إليكم.
Yuxarı qayıt