Tanwîr al-Miqbâs min Tafsîr Ibn ‘Abbâs · Al-Anbiyaa · Ayə 97

Tanwîr al-Miqbâs min Tafsîr Ibn ‘Abbâs

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
97 / 112
Kitabın dili
İngilis dili
وَٱقۡتَرَبَ ٱلۡوَعۡدُ ٱلۡحَقُّ فَإِذَا هِيَ شَٰخِصَةٌ أَبۡصَٰرُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يَٰوَيۡلَنَا قَدۡ كُنَّا فِي غَفۡلَةٖ مِّنۡ هَٰذَا بَلۡ كُنَّا ظَٰلِمِينَ
Doğru və’d (qiyamət günü) yaxınlaşdıqda kafir olanların gözləri (dəhşətdən) dərhal bərəlib: “Vay halımıza! Biz (dünyada) bundan qafil idik. Xeyr, biz zalım olmuşuq (peyğəmbərlərin dediklərinə inanmamaqla zülm etmişik)!” – deyərlər.
Vaqtaraba alva’du alhaqqu fa'izaa hiya şaaxisatun 'absaaru allaziina kafaruu yaa vaylanaa qad kunnaa fii ğaflatin min haazaa bal kunnaa zaalimiina
(And the True Promise draweth nigh) the Hour would be near upon their coming out of the barrier; (then behold them, staring wide (in terror)) humbled, hardly seeing, (the eyes of those who disbelieve) in Muhammad (pbuh) and the Qur'an! ((They say): Alas for us) what a regret for us! (We (lived) in forgetfulness) in ignorance (of this) Day. (Ah, but we were wrong-doers) but we were disbelievers in Muhammad (pbuh) and in the Qur'an!
Yuxarı qayıt