Tanwîr al-Miqbâs min Tafsîr Ibn ‘Abbâs · Al-Anbiyaa · Ajet 97

Tanwîr al-Miqbâs min Tafsîr Ibn ‘Abbâs

Sura
Al-Anbiyaa
Ajet
97 / 112
Jezik knjige
Engleski
وَٱقۡتَرَبَ ٱلۡوَعۡدُ ٱلۡحَقُّ فَإِذَا هِيَ شَٰخِصَةٌ أَبۡصَٰرُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يَٰوَيۡلَنَا قَدۡ كُنَّا فِي غَفۡلَةٖ مِّنۡ هَٰذَا بَلۡ كُنَّا ظَٰلِمِينَ
i pribli`i se istinita prijetnja, tada }e se pogledi nevjernika uko~iti. "Te{ko nama, mi smo prema ovome ravnodu{ni bili; mi smo sami sebi nepravdu u~inili!’
Vaktaraba alva’du alhakku fa'izaa hija šaahisatun 'absaaru allaziina kafaruu jaa vajlanaa kad kunnaa fii gaflatin min haazaa bal kunnaa zaalimiina
(And the True Promise draweth nigh) the Hour would be near upon their coming out of the barrier; (then behold them, staring wide (in terror)) humbled, hardly seeing, (the eyes of those who disbelieve) in Muhammad (pbuh) and the Qur'an! ((They say): Alas for us) what a regret for us! (We (lived) in forgetfulness) in ignorance (of this) Day. (Ah, but we were wrong-doers) but we were disbelievers in Muhammad (pbuh) and in the Qur'an!
Povratak na vrh